Üzeyir Lokman ÇAYCI
¤ Beni satın alamadılar. Kalemimi kimseye satmadım, gururumu, onurumu, vatan sevgimi pazarlamaktansa ölmeyi tercih ederim.
Ülkemizdeki vahim durum particiliği aşmıştır. AKP’ye karşı, sağ – sol ayırımı yapmadan birleşin ve kaynaşın!
Türk gençliğine tavsiyem budur : Emperyalist güdümlü AKP gibi partilere, işkencecilere, darbecilere asla destek olmayın. Bizim dedelerimiz vatanımız ve topraklarımız için canlarını feda ettiler! Bunu unutmayın ve topraklarınıza, vatanınıza sahip çıkın! Devamını okuyun →

 Üzeyir Lokman ÇAYCI
¤ Bugün AKP yöneticileriyle yargının, daha büyük ölçüde yıpratıldığını, tarafsızlığını tamamen kaybettiğini, haksızlıkların büyük ölçüde yaygınlaştırıldığını, vatanseverlerin, Kahraman Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarının ve stratejik kurumların açık açık hedef haline getirildiklerini ve yıpratıldıklarını görüyoruz.
¤ Türk Ordusu’nun kendi mensuplarını dahi koruyamaz hale getirildiği ise bütün dünyada konuşuluyor! Devamını okuyun →

Kapalı kapıyı
Üç kere parmaklarımla
Tıkırdattım…
“Meşguldür…” diye
Düşündüm
Sonra,
Ceketimin düğmesini
İlikleyerek
İçeriye girdim…
Başım eğikti,
Karşıya bakmaktan
Çekiniyordum… Devamını okuyun →

 Üzeyir Lokman ÇAYCI
¤ Siz bize farklı görünebilirsiniz, yalan söyleyebilirsiniz, geri planda, aldığınız görevleri ve sorumlulukları gizleyerek bizlere karşı çeşitli entrikalar çevirebilirsiniz… Yetkinizi kötüye kullanarak, ettiğiniz yeminlerin dışına çıkarak bizi aldatabilir ve bize işkence çektirebilirsiniz… İsminizi, cisminizi kamufle ederek çamur atabilir, özünüzdekileri eveleyerek geveleyerek sinsice örtebilirsiniz… Kötülük yaptıklarınızın, canlarını acıttıklarınızın varlıkları, halleri, masumiyetleri size çarptığı anlarda ise, ne siz, ne de sizi ödüllendirenler, karşılaştıklarınızı, yaşadıklarınızı asla okuyamayacaklar. Devamını okuyun →

 Üzeyir Lokman ÇAYCI
Yıl 1950, şiddetli bir kış geride kalmıştı.
Bor’da İlaldı Mahallesi’nde evleri vardı. Her sabah, namazını kıldıktan sonra, yaklaşık saat 05.00′de Paşa Cami’sinin önüne kürek ve kazmasıyla gider, rençbere ihtiyacı olanlar, onu günlük olarak götürürlerdi. Hergün kendisi gibi yaklaşık otuz kadar insan yaz – kış, amele veya usta arayanlar için orada toplanırlardı…
Aynı yerde aralarında küçük küçük çocukların da bulunduğu yoğurt ve süt satıcıları da kaldırımın kenarına dizilerek müşteri beklerlerdi. Fildir fildir, üzerlerinde çeketleri dahi olmayan, sabah soğuğuyla tir tir tireyen küçük çocukların sattıklarından daha çok kendileri dikkatleri çekerdi. 0rada lengeriler üzerinde camız (1) sütünden yapılmış Devamını okuyun →

Yargıladılar beni çiçeklerin önünde
Çiçekler sustu
Günler konuştu …
Gözlerimin içine girdi bir suçlama
Ben suçsuzum, dedim
Dinlemediler …

Biliyorum
Bir düşündüğü vardı çiçeklerin
Geceler şahidimdir
Dinleyin, dedim
Yıldızların söyleyişlerini …
Dinlemediler. Devamını okuyun →

Bölüm : 1
Üzeyir Lokman ÇAYCI
Uyanın
Ülkemizi duygusuzluklar kuşattı be Mehmet Oğlumuzu, kızımızı bu iktidar mensupları iş sahibi yaptılar diye
ALLAH’ı, Peygamberi, Kur’an’ı kalplerinden çıkaranların peşlerinden gidiyorlar
İnsanlarımız!

Türklük gurur ve şuurunu
İslâm ahlâk ve faziletini bir kenara atarak
Peşlerine takıldılar vatandaşlarımız Amerikancı zihniyetlerin… Devamını okuyun →

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Siyasette dışa bağımlılık insanlara korkular, cesaretsizlikler ve zulümler yükler. Bunların herbiri şerrin kaynaklarını büyütür, halkın, milletin, millî değerlerin yok sayılmasına ve ülkenin bölünmesine götüren sürecin kapılarını açar… Din kalpten çıkar, iman buharlaşır, Allah’a bağlılıktan, Devamını okuyun →

 Dostlarını,
Arkadaşlarını,
Ve akrabalarını gütmek çok kolay…
Al eline öğendireni
Gelişigüzel dürt onların bir yerlerine…
Aşağıla
Baskı yap, tehdit et, cezalandır…
Arzu ettiğin gibi davransınlar!
Sevmediklerinle, hoşlanmadıklarınla
Kessinler ilişkilerini
Senin dilediğini yapsınlar !
Bütün bunlar
Tatmin olman içinse eğer
Gerine gerine «Oh… » de!
Bakalım
Rahatlayabilecek misin? Devamını okuyun →

İş yerlerinde
Ayırımcılık rüzgârları esiyor
Küçülüyor insanlar
Çıkarları için…
Kin, nefret
Büyüdükçe büyüyor…
Bunları gelip de
Görme bebek…
En iyisi
Doğma bebek…

Sevgi ve insan hakları
Kitaplar arasında kaldı
İyi insanlar
Bunaldıkça bunaldı
Bunları gelip de
Görme bebek… Devamını okuyun →

Çanaklar kırılarak
Satılmaz…
Kârlı işler ara.
Sırtında kambur
Yün çırpar
Avradın Zâra.

Acıkan çocukların
Yem bekleyen hayvanların
Düşündürmesin seni…
Geçmedi Bor’un pazarı
Bağla eşeğini sikkeye;
Para kazanacaksın,
Gitmeyeceksin Niğde’ye… Devamını okuyun →

Üzeyir Lokman ÇAYCI
İnançlarını, meziyetlerini, insanlıklarını ve duyarlılıklarını içlerine bağlayıp da hırslarını, nefislerini dışarıya salıverenlere duyurulur.
40 yıl önce Bor’da İstasyon Caddesi 67 numarada bulunan dükkanımıza hemşehrilerimizden M. Efendi geldi. Oldukça yaşlı idi. Bir elinde bastonu vardı. Ayakta duracak hali yoktu. Babama : Fikri Efendi, benim bir derdim var. Senin ağan (1) Mustafa Çaycı’dan 24 yıl önce veresiye bir miktar sandık çivisi almıştım. 40 para (2) borcum vardı. Nefsim «Mustafa Çaycı zengin, sen rençberlik (3) yapıyorsun, verme bu parayı» dedi… Yıl geçtikçe borcum içime çivi gibi batmaya başladı. Senin ağan olgundu, tok gözlüydü, sözlerine çok dikkat ederdi, ufak tefek şeylere tenezzül etmezdi. Devamını okuyun →

 Üzeyir Lokman ÇAYCI
6- 7 yaşlarımdan itibaren bağ-bahçe işlerinde çalışmaya başladım. Babam Gebere yöresindeki iki bağa umut bağlamıştı. Çorak topraklarda kayısı yetiştirme düşüncesiyle yüzlerce fidan dikti. O zamanlar ne ziraat müdürleri, ne de ilgililer vatandaşlarımızın ne yaptıklarıyla hiç ilgilenmediler.
Duyuyorduk ki onlar kiraladıkları ya da hazine arazilerinde kendileri ekip kendileri hasılat toplama telaşındaydılar. Cumhuriyeti, demokrasiyi, hürriyeti kendi amaçları için kullanan siyasi partiler tek tük hizmet, yatırım yapsalar bile Türk Milleti’nin geleceğine, eğitimine, onuruna, değerlerine hiç yatırım yapmadılar. Devamını okuyun →

 Üzeyir Lokman ÇAYCI
Bedrettin Binyıldırım babasının tavsiyelerini aklından hiç çıkarmadı
Rahmetli babası Öğretmen Sürurî Binyıldırım’ın aşağıda naklettiğimiz iki âyetten bir çok yerde bir çok kez bahsettiğini, Adana’da, Kamışlı’da, Pozantı’da, Akifiye’de Yenice’de, Niğde’de, Bor Paşa Cami’sinde vaazlar verdiğini gerek kendi notlarından gerekse onu tanıyanlardan biliyoruz.
Lokman Sûresi, 18. Âyet  : «Küçümseyerek insanlardan yüz çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Zira Allah kendini beğenmiş övüngen kimseleri asla sevmez.» Devamını okuyun →

  Üzeyir Lokman ÇAYCI
 Sultan Aziz, ülkedeki iç karışıklıklar sebebiyle hamile eşi Ayşe Sultan’ı, doğduğu yer olan Güldağı Kasabası’na bıraktı. Annesi, amcası ve diğer yakınları bu kasabada, etrafı yüksek duvarlarla çevrili, geniş bahçesi olan bir sarayda kalıyorlardı. Sultan Aziz, eşi Ayşe Sultan’a :
-  Eğer çocuğumuz erkek olursa, adı « Kaan » olsun…  On altı yaşına kadar eğitimiyle ilgilenin. Ata binmesini, kılıç kullanmasını da öğrensin.Benim yokluğumu ona hissettirmeyin,dedi.
Cebinden çıkardığı bir bileziği de vererek :
– O, 16 yaşına geldiği zaman bu bileziği sağ kolunun üst kısmına takın. Bir ata bindirerek benim yanıma, yani Başkent Tozan’a gönderin… Devamını okuyun →