Kategori arşivi: Şiir

KADİR GECESİ Çok şükür ki ulaştık mübarek Ramazan’a, Herkes sevinçli mutlu; baba, oğul, kız, ana, Kur’an-ı Kerim’imiz bildirir her insana, Bin aydan daha kutsal yetiş Kadir Gecesi. *

Soğuktu geceydi Galiba günlerden perşembeydi Hani o şehrin ölü vakti Dar sokaklarından çıkıverdin sen Aklımda kaldığın gibi Karlar üzerinde beyaz bir peri Yoksa o sen miydin güzelim Ayın ve güneşin feri

Dün yine dalmış seni düşünüyordum ayrılık yakmış içimi mazlumlaşmıştım korkuyordum başkalarıyla tanışmaya seni unutamayacağımı a n l a d ı m.. gelmeni istiyorum bekletme olmaz mı? sen gelmezsen ben korkuyorum geleceğin sokaklarda kaldırım taşlarını sayıyorum yanıt veremiyor sisli duvarlar o … Okumaya devam et →

Seveceksen kalpten sev Dolu dolu aksın damarında kanın Hem ilkbaharı yaşa, hem de kışta ol Bir yürek olsun sende kocaman Atışları uzaktan sesi derinden Neyi sevebilirim deme sakın Kendince sevebileceğin çok sey var

Vakti zamandan öte Habil’le, Kabil’den beri Kardeş kavgalarına son olsun diye Sevgiyi daim kılmak için Ne savaşlar verdi insanoğlu Yaşayamazdı aşksız, sevgisiz Hayatın tadı, tuzu olmazdı bir an onsuz Mayasında vardı ilk sevgi harcı Yaradana varışta bile, Sevgiyle el, avuç … Okumaya devam et →

bütün harflerden alacaklı annem nevrotik gecelerin içe dönük sesi kendi varlığına düşmeyen nefes ağlama geçidi gecenin soğuk dili yaladıkça tenini haykırışa devriliyor masumiyet depresyona yenik mani tortu bağlamış kuyularda şiir doğuruyor Yusuf’un gözleri

Uyanma şimdi ne olur, Uyanma üzülürsün. Milliyetçiyiz, İstediğince… Sosyal adaletçiyiz, Arzu ettiğince… Liberaliz özgürlüklerinde… Laikiz, Enginliklerinde… Müslümanız, Temizliğinde,,, Devrimciyiz, Liderliğinde…

  …………………………………………………Selam olsun Mezopotamya’ya Ağustos başakları susamışlığın cenderesinde suskun Cehennem ateşi kıpkızıl topraklarda Susamış tarlalar yağmur damlasına hasret Avuçlarımda alevler yarınları ürkütür Nasırlar ihtiyarlamış zamanı kamçılar Aç insanlar bekleşir emeğin verdiği umutlarda Tırpan kesiği vadilerde kuşlar kayıp !..

Duygulara ram oldum mantığa haram oldum, Akla beylik verince ilhamımdan kovuldum. Türlü çirkinlik gördüm bu dünyada; gözledim… Ömrümce tatmadığım bir meyveyi özledim.

yollarımız ızdıraplı geçitlerin sahnesinde ilerlerken insan olmanın sevgiye pişmenin haritasını çizer aşk davası yapmış aşka her öfkelenişlerimiz yanık izler bırakır yıllar öncesi tanınmış sevgiliye köz köz söz söz eman verir sevgiden ayrılan kalp ızdırap duyar çünkü ebediyat vardır

  içimdeki  derin sızıların  kervanları  susar  gönül  kapında  sevinin yollarında  mecra  olur  utulmazlık iklimi beni sana mevsim kılar  içimizi yakan  özsel  isteyiş

Sarhoş fırtınalarda Feda etti kokularını Toprağa düşen yapraklarına Ağlamadı gül.    Dik durmaya çalıştı Kafası koptu Ayak altına düştü, Ağlamadı karanfil.