Kategori arşivi: Deneme

Bir şarkı söyleniyor gönül üzre, gözler koklaşıyor, kalpler öpüşüyor. Titriyor alem, göz kapaklarında. Kırlarda kanat çırpıyor rengarenk bir kelebek; gazel olmuş yapraklar belli ki sonbahar gelecek. Çocuklar, kuzular çayırda  koşuyor, kar yağıyor damların üzerine sinsice. Bir ayak sekiyor kızgın kum … Okumaya devam et →

Aynanın soluk görüntüsünde aradığım ben… Yeşeren otlarla birlikte tarlalarda yetişen ben… Bazen bir ağaç, bazen bir hayvan kılığına girerek tüm evrene  sahip olmaya çalışan ben… Kan deryasını su niyetine içen, çelik yığınları arasında can veren, görünmeyen varlıkların peşinde kendisini arayan … Okumaya devam et →

Gece oldukça sessiz ve tenhaydı, ama gene de hafiften esen rüzgarın oynattığı yaprakların çıkardığı hışırtı, kulaklara ulaşamıyordu. Bir şey doğuyordu, lakin daha kimsecikler doğduğunu anlamadan o yok oluyordu. Diğerlerini de aynı son bekliyor olmalıydı. Bu var oluş ve yok oluş … Okumaya devam et →

Henüz bir çocuktun seni ilk gördüğüm zaman, kısacık kesilmişti saçların. Kız mısın erkek misin belli değildi. Hâlâ bir türlü terk edemediğin emziğin bile ağzında duruyordu. Adi plastikten bir şeydi, ama senin için çok değerli olmalıydı. Onu çıkarmak istediğin zaman elinle … Okumaya devam et →

Namussuzun, hırsızın, huysuzun, akılsızın, hayasızın, sahtekârın, düzenbazın, üçkağıtçının, dolandırıcının, karaborsacının, tefecinin bol olduğu; buna karşılık ahlâklının, akıllının, namuslunun, doğrunun, dürüstün hiç ama hiç bulunmadığı bir memleket varmış. Karışıklık, anarşi her şeye hakimmiş. ”Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar” sözü bile bu … Okumaya devam et →

“Yükselirken etrafındakilere iyi bak, alçalırken aynı kişilerle karşılaşacaksın” Hz. Mevlana Ah… Ah… Ah… Diyerek başlamak istiyorum satırlarıma bu “Ah” öylesine içten olmalı ki ahımı herkes duyabilmeli, görebilmeli ve hissedebilmeli. Onlar da benim gibi “Ah” diye inleyebilmeli. Bulunduğu yerden dönmeli, dönmeli, … Okumaya devam et →

İçimizi sımsıcak saran o güzel duygu, bizi bir kuş gibi havalarda uçuran serin rüzgar, ruhumuzu kucaklayıp hislerimize giren tertemiz bir rüya, bir masal, bir şiir gibi çepeçevre etrafımızı kuşatan kısacası dünyada bize zevk veren o sevinci daima anımsarım. Nerede buluruz … Okumaya devam et →

Bir dokunuşun yüzyıllık hevesinde sular durular öykümüzü. -Ötelerin , ötekileşme serencanımda canımı kırıp geçmekte. -Her şey dün gibi olsun. Her şey senli olsun gibi. Hiçbir limanda anlatamadığım sızılı bir duygunun gün görmüş müyüm. – Yağmurun toprağa sarılışı gibi sonra olmak … Okumaya devam et →

Zaman öylesine sonsuza uzanmış ki… Ruhların sohbetinin anlamsızlığını bize iletemeyecek kadar! Boşluğun başlangıç ve bitiş noktalarını aramak ve merak etmek neden? Varolandan gayrisi yalan değil mi  bu dünyada? Hep yokluk, hep yokluk, arayış arayış, bulamamak, ümitsizlik zevk veren yegane işkence … Okumaya devam et →

  Acılarımle büyüyen nehirlerin eşsiz akışında göz yaşlarım toplar eşsizlğini. İstediğim seni, istemediğim beni sürüklüyor aşk ve kader. Ben bilinmeyen bir vazgeçilmezliğin hayat memesinde huzur sütü emen kalbi doğuştan yaralı bir bebeğim. Sense aşkımın doktoru .İsteme benden yar tabib ,bu … Okumaya devam et →

Bahçemin utangaç balerinleri Akşam sefaları, İzmir esintisi ve Ege ışıltısı Yürüdüğüm yolların iki yanını süsleyen akşamsefalarının yanlarından her geçişimde rengarenk çiçeklerinden birsinin diğerine benzememekteki inatçılıkları ile eteklerimi çekiştirmeleri beni sürekli düşündürüyordu. Gün boyu sıkı sıkıya içine kapanan o ipek yapraklar … Okumaya devam et →

Keşkeleri  yamaladığın  yürek  haritamdan  siliyorum.   Eyvah’larım  ürüyorsa da   yaşamaya devam ediyorum. -Vicdanımı  emen pişmanlıklar  sülün oldu, gitmelere gelin oldu. Hangi pişmanlığın   son hecesinde  aklansam  ,bana aldığın pişmaniyenin  tadı  çıkıyor.Tatlar ile acılar  pişmaniye   gibi   dağılıyor    dünyamda.  Tadınla, acılarınla    gün  yüzüm  kirlenmiş. … Okumaya devam et →