Yalnızca hafif bir sızı kaldı geriye açtığın yaralardan…Aslında bitti dedim hep kendime, artık yok dedim, öldü dedim hatta bazen…. Sen ne zaman gelmeye kalksan ben yerimi yurdumu bıraktım.Bana gelinecek bütün yolları karaladım…

      Peki tek bir çizikte biter mi sevda? Bir tek kararla yanar mı insan?

      Aslında döndüğüm her köşe başında karşıma dikildin sen, yalnız kaldığım her an yanımdaydın aslında, kimse anlamazken anladın beni ama fazla gelmişsin işte yada az belkide..Kaçmak için attığım her adımda sevdanın kucağına sığınmışım adeta…

     Geride  [Devamini Oku →]

Morgda üstü beyaz bir çarşafla kapatılmıştı ve beyaz çarşafın altından simsiyah saçları sarkıyordu. Bu kızı hiç tanımamama rağmen yarım saat içinde tüm hikayesini öğrenmiştim ve ister istemez bir yakınlık duymuştum 17 yaşındaki bu melek yüzlü kıza, açık kalmış gözlerini kapatmayıda bir görev bilmiştim kendime. Teni ılıktı hala ve ölümün gölgesi düşmemşti  o güzel yüzüne, sanki şimdi gözlerini açıpta gülümseyecek gibiydi…Bilekleri ve boynu intihar ettiğini haykırsada o güzel yüzlü kızı gördükten sonra bunu kabullenemedim bir türlü…Morgdan, kalkıp peşimden gelecek düşüncesiyle yürüdüm  [Devamini Oku →]

                                                          -O KADIN-

   ‘’Son kez kollarımı dolayıp boynuna, tıpkı küçüklüğümdeki gibi sımsıkı sarılmak isterdim sana…Sonra anneme koşup nazlanmak…Elveda sözcüğünü ağzıma yakıştırdığına kızmazdım bile…Bu seni son görüşüm olurdu sonuçta, kızmak bağırmak anlamsızca…

   Herşeye rağmen seni çok ama çok seviyorum demek isterdim sana, anneme çeyizim için uğraşmaktan vazgeçmesini söylerdim…

   Omuzlarımda ki yükün altında eziliyorum nasılsa, artık ölüm bile bana umarsızca baba…!

                                                                                                         ELVEDA…’’

     Bu Melike’nin son mektubuydu…Kalemi masanın üzerine bıraktı, gözyaşlarıyla ıslanmış mektuba takıldı bir an gözleri.Aklı durmuştu adeta hiçbirşey  düşünemiyordu, kafası boş  [Devamini Oku →]

           İçimde bir volkan fokurduyor beni yakan..

            Gözlerimden taşıyor yüreğimdeki deniz…

          Bir deniz var bir sen varsın,

          Her saniyesine seni yazan benim dışımda…

          Ne bitmez sevmişim ki seni ben?

          Nasıl da çıldırmışım senin için böyle?

          Ne zamandan beri bekliyorum?

          Bilmiyorum…Sadece çok özlüyorum…

          İyiki yoksun…

          Yokluğun bile sarhoş ederken beni böyle, iyiki yoksun bu tende..

          Öylesine varsın ki bu canda,

           Şayet seninle ilgili değil, ben ölmeden ölmez sevgin…

          Deniz sukuttur benim için sırlı haykırışlarıyla,

          Seninse en azılı düşmanın

          Ben denize aşık  [Devamini Oku →]

 İki kişiydik şimdi…Bambaşka hayatların öznesi gibi…Biz iki kişiydik şimdi…O hayatın kimbilir ne türlü çizgilerinden geçmiş, gelmişti…

           Bense onunla 10 yıl sonraki konuşmamızdan sonra, askerdeki yavrusunu yitirmiş bir ana kadar dertli…

           Böyle mi kırılırdı bir hayalperestin düşleri?

           Böyle mi batardı umut denizinde ki kara yelkenli gemi?

           Hayat böylesine mi savururdu iki sevdalı yüreği?

           Herşey bu kadar gerçek olmak zorunda mıydı?

           On yaşında bir çocuk, kendi iradesiyle, kesinlikle bir çeşit sosyal, siyasal, duygusal guruba katılamaz…Çocuklar bu yüzden anlaşır, onların düşündükleri tek çıkarları  [Devamini Oku →]

Saniyeler, dakikalar, günler, aylar, yıllar geçecek
Ve sonunda mutlaka o bir gün gelecek…
Ve o gün birtanem
Geceye inat seninle sabahlayacağım
Güneş kıskansın yanında ısınacağım
Yastıklar ağlasın dizinde uyuyacağım
Senden başkasını görmeyeceğim
Başka kimseyi duymayacağım
Hiçkimselere görünmeyeceğim
Adımı senden başkasına söyletmeyeceğim
Senden başka kimselere gitmeyeceğim
Sesimi duyurmayacağım bir başkasına
Ve birtanem sana ait olacağım
Yalnız ”Sana!”

[Devamini Oku →]