Necati Tinhu için olan arşivi geziyorsunuz.

Necati Tinhu tarafından

SANATÇI

Oca 29, 2012 at 12:19 in Deneme by Necati Tinhu · 2 Yorum »

İnsanlık tarihi, bazı insanların bir uzakdoğu ezgisinin akıcılığında su gibi başlayan hayat hikayelerinin bir müddet sonra din savaşlarının şiddetine büründüğüne tanık olmuştur. Çünkü bazı insanlarda hiçbir şey tekdüze bir durgunluk üzerinde ilerlemez. Bazıları için hayat karmakarışık bir iklimde vukubulan amansız bir mücadeledir. Güneş bazen olabildiğince kızdırırken toprakları az sonra şiddetli bir fırtına denizleri karaya sürükleyebilir yahut da yüce dağları örten kar kütleleri korkunç bir çığlıkla tabiatın üzerine yıkılabilir. Bu gibi kimselerde mevsimlerin ve mekanların ani [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

AKLIMDAN GEÇEN BAZI ŞEYLER

Oca 28, 2012 at 19:59 in Şiir by Necati Tinhu · 2 Yorum »

Beynim bir mahşer yeri,
Kopar kızıl kıyamet,
Düşüncelerim savruk,
Duygularım tutarsız,

Kimi zaman karlı dağlar ardında aranan kız,
Kimi zaman çarpsın diye beklediğim bir yıldız.

İyi ki varmış geceler,
Ölmeyen düşünceler.
Kalbimdeki o sancı,
Uyaktaki heceler.

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

ALLAH’I BULMAK

Ara 21, 2011 at 11:40 in Felsefe, Metafizik Şiir, Şiir by Necati Tinhu · 1 Yorum »

Hilkati düşünürüm yüzün görünür birden,
Sanki tüm yaratılış çehrende gizlenmiştir.
Bakışın ki en parlak yıldızlar sihirinden,
Gülüşünle ruhların özü temizlenmiştir.

Sen ki zayıf aklıma sığmayan bir fikirsin,
Sensiz bütün tezlerim maluldür nisyan ile,
Kalbimi huşu ile kaplayacak zikirsin,
Yokluğunla varlığı izah etmek nafile.

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

ÖLÜM ÜZERİNE-3

Kas 22, 2011 at 00:34 in Felsefe by Necati Tinhu · 5 Yorum »

İnsan, gaipten varlık dünyasına süzüldüğünde, kıyas ve ölçü kabul etmeyen kendi ışığını da beraberinde getirdi ve bu ışık onu yaşamaya, kendini devam ettirmeye zorladı. O öyle bir parıltıydı ki, eşi benzeri bulunmuyordu. Büyük patlamadan hemen önce devasa güçlerin, bütün bir varoluşun tek bir noktada sıkışması gibi, ışık, kendini tek bir hücreye özgüledi ve bu hücreden bir insan çıkardı. Ve her insan apayrı bir dünyaydı.

Bir bebek ana rahmine düştüğünde, kuvvetli bir enerji açığa çıkar. [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

ÖLÜM ÜZERİNE-2

Kas 13, 2011 at 16:03 in Deneme, Felsefe by Necati Tinhu · Leave a Comment »

Umut Salih TİRYAKİOĞLU
Ölüm ise, insanın bütün bu muazzam çabasına rağmen, her an ve her yerde, biz her ne kadar gözlerimizi ondan beri çevirsek de, varlığını ve belki de gerçeğin bizatihi kendisi olduğunu göstermeye devam ediyordu. O öyle korkunç bir hakikatti ki ondan kaçabilecek bir kimse yoktu. En azından gözlerimizin gördüğü daha doğrusu duyularımızın kavradığı kadarıyla bunu başarabilen olmamıştı. Yeryüzünün görüp görebileceği en çekici bedenleri, en kıvrak zihinleri bile zamanı geldiğinde acımaksızın pençelerine alıveriyordu. Yine de mesai kavramı yahut [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

ÖLÜM ÜZERİNE-1

May 31, 2011 at 18:44 in Deneme by Necati Tinhu · 1 Yorum »

Umut Salih TİRYAKİOĞLU
Ölüm, çoğu insan için korkuların efendisidir. En inanmış kalpleri bile okşar zaman zaman. Yürekleri sıkıntıyla doldurur. Varlığıyla hayatı hem zehir eder hem de gerçekte olmadığı kadar manidar kılar. Peki gerçekte de öyle midir? En azından mantıken böyle olması gerektiği düşünülmelidir. Fakat bu dünyada gerçek olan tek olguyu, ölümü, o kapımızı çalana dek gözardı ederiz. Hayatın içindeki küçük ayrıntılarla sanki bu evrende sonsuza dek kalacakmışız gibi meşgul olur, böyle acı bir gerçek karşısında pek önemsiz olan olaylarla [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Bütün Sanatçıları Susturun

May 2, 2011 at 02:04 in Şiir by Necati Tinhu · Leave a Comment »

Bütün sanatçıları susturun,
Hatta öldürün,
Bedenlerini yakın,
Ve küllerini betondan,
Devasa yalanlarımızın temellerine,
Gömün!
Öyle ki gerçeği haykıracak,
Tek bir arı zihin kalmasın alem’i cihanda.

Ne gerek ademe gerçek!
Mısralar huzur bozar.
Yüzüm güldükten sonra,
Yüzsüz olsam ne yazar!
Öyle ki…
Uykumu kaçırır kasideler, bülbüller.
Kaldırımlarda dolaşırken,
Düşünürüm parke taşların ederini;
Kah söyler kah çalarım.

Bir mahlûk’u acaîbdir,
Kaldırmalı sessiz geminin seferlerini,
Düşündükçe hat hat vapurların geçişini,
Hayranlıkla rüyalara dalarım!
İşte bu yüzden,
Susturun bütün sanatçıları,
Öldürün hatta…

U.S.T

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Gri Çocuklar

Nis 28, 2011 at 02:12 in Şiir by Necati Tinhu · 3 Yorum »

Sahnede hep parlak çocuklar vardı.
Fakat istikbal gri çocuklara kaldı.
Çünkü onlar düşlediler, savaştılar.
Ve bildiler renklerin esas kıymetini.
Kırmızılar, maviler, yeşiller,
Çiçek çiçek açarken,
Onlar kulaçladılar ızdırap denizini.
Yüzlerine pek bakan olmadı.
Soluk soluk nöbet bekleştiler.
Çünkü dayıları sadece anne kardeşiydi.
Karanlıkların ortasında ümid buldukları ışık,
Cigaranın ateşiydi.

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

DÜŞMEK KORKUSU

Nis 27, 2011 at 20:50 in Deneme, Hisleriniz ve Düşünceleriniz by Necati Tinhu · 4 Yorum »

Üç-dört yaşlarındayken uçabilen her nesneye hayranlık duyardım. Kuşlar benim için dünyanın en talihli varlıkları idi. Evimiz şehrin dışında, sert ağaçlar ve uçurumlarla kaplı yüksek bir tepenin üzerindeydi ve kendimi hep o kayalıkların üzerinden gökyüzüne yükselirken hayal ederdim. Hatta bir keresinde alçaktan uçan bir helikopter görmüştüm de günlerce elimde bir kementle onun tekrar geçişini beklemiştim. Onu bir yakalayabilsem, uçan herhangi bir şeyi yakalayabilsem ve mavi göğün üzerinde süzülsem özgürce… Sanırım ilk hayalim uçmaktı. Ve ilk korkum [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Üçüncü Tür (Bölüm-4)

Nis 25, 2011 at 23:42 in Edebiyat, Roman by Necati Tinhu · Leave a Comment »

Gün ağardı. Kuşlar, insanlar, ağaçlar… Kafatasını kemirmeye çalışan o iğrenç böcek… Yılanlar, çiyanlar… Hepsi uyandı. Gökyüzü bulutlarla çevrelenmiş… Sıradan bir Karadeniz sabahıydı. Tatlı bir gündüz esintisi ve hafif çiseleyen yağmurun altında eşyalarını toplamakla meşguldü. Acele etmiyordu. Yağmurun tadını ne kadar çıkarsa kârdı çünkü. Bir zamanlar, çok bunaldığı gençlik hezeyanlarından birinde, Yaradan’a sığınmıştı. ‘İçimde kopan tufanları yağmur ve rüzgarınla dindir!’ diye… Akabinde aniden bastıran sağanağı duasının kabulüne yormuş, derin bir sevince boğulmuştu. Halen, ne zaman yağmur yağsa, tenine dokunan [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

SAYIKLAMALAR

Nis 23, 2011 at 22:28 in Deneme, Hisleriniz ve Düşünceleriniz by Necati Tinhu · 2 Yorum »

astroloji_003[1]

(Bir hayale sesini duyurmaya çalışan meczup bir ruhun belli belirsiz yakarışlarından ibarettir)
‘…Bir gün, bütün renklerine saldırdıklarında, yaralanmış şekilde sığınacak güvenli bir liman arayacaksın. O vakit geldiğinde, siyaha sığın ey dost! Yüreğinin, aklının ve ruhunun kararmasına, karanlıkta yunmaya bırak kendini. Delirmekten korkma, yalnızlıktan da, hele de karanlıktan… Çünkü birer birer saldırılmış, kirletilmiş, incitilmiş renkler bulamacında, bu hercümerçte bir kaypak ve bir zavallı gibi sürüklenmektense kimsenin erişemeyeceği, uzanamayacağı, dokunamayacağı kendi siyahında ebediyen özgür, vakur ve [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Çocukluktan Olgunluğa Geçiş: Bir Ruhun Anatomisi

at 01:46 in Deneme, Hisleriniz ve Düşünceleriniz by Necati Tinhu · 3 Yorum »

Bugün bütün ışıkları kapatın. Sizleri kendi karanlığıma davet ediyorum. Ayırtetmeksizin hepinizi… Ben kim miyim? Sadece içinizden biri… Görmediğiniz, duymadığınız, bilmediğiniz biri fakat… Ben gölgeler içinde dolaşırım. Kalbinizin sesini, sizi nelerin mutlu ettiğini, nelerin kederlendirdiğini, nelerin ürküttüğünü bu yüzden iyi bilirim.
Benim iki gerçekliğim vardır. Biri bu dünyadaki yerim. Ondan sözetmeme pek gerek yok. Herkes gibi bir şeylerle meşgul oluyorum işte. İyi kötü bir gelirim var. Mücadele edeceğim yalın bir kavganın ortasında değilim. Zaman zaman bazı sorunlar yaşıyorum [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

DUA

Nis 19, 2011 at 23:36 in Şiir by Necati Tinhu · 2 Yorum »

Rahmetiyle ıslansın yurdumun toprakları,
Katre katre yürüsün şehitler’ sinesine.
Allah’ın nuru sarsın karanlık sokakları,
Türk çocuğu dönüşsün şeref abidesine.

İç kanatan feryatlar yakıyor göğü heyhat,
Ağıtlar teslim olsun bir zafer ezgisine.
Beynine ok saplanmış kutlu milletim bedbaht,
Elmadan kurtçuk düşmüş göçebe sezgisine.

Gökte ay ve yıldızım elde kalem huzursuz,
Titremeler iniyor gecemin gövdesine,
Milletin kutsalına sövülürken fütursuz,
Servetler biçiliyor satılmış kellesine.

Kan gölünde kaybettim kan kırmızı düşümü,
Kara bulutlar çöktü ulu minaresine,
Öfkemiz bu isyanın onulmaz izdüşümü.
Tanrı kılıcı düştü ye’sinin pençesine.

Yerküre sarsılınca kırılınca derinden,
Ruhlar yine düşünce intibah hevesine,
Tanrı dağdan çığ gibi kopunca bu [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Şairin Hayatı

at 22:15 in Şiir by Necati Tinhu · 3 Yorum »

Her anda her cephede benden parça yaşıyor,
Dağılmış duygularım yüzyılları aşıyor.

Benliğim parçalara o kadar bölünmüş ki,
Benden eser kalmamış kendi ömrümde sanki.

Bir yanım koş diyorken yüce itilalara,
Tembel uyanıyorum sıradan sabahlara.

Kimi kutsal bir ayin kimi şehvet tadında,
Kimisi de geçmişin, zaferlerin yadında…

Aşkı arzuluyorum uykusuz bir gecede,
Sonra da siliyorum aşkı tek bir hecede.

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

SEN GİTME

Nis 17, 2011 at 16:59 in Aşk Şiirleri, Metafizik Şiir, Şiir by Necati Tinhu · 3 Yorum »

Hilkati düşünürüm yüzün görünür birden,
Sanki tüm yaratılış çehrende gizlenmiştir.
Gözlerin ki en parlak yıldızın sihirinden,
Gülüşünle ruhların özü temizlenmiştir.

Sen ki zayıf aklıma sığmayan bir fikirsin,
Sensiz bütün tezlerim maluldür nisyan ile,
Kalbimi huşu ile kaplayacak zikirsin,
Yokluğunla varlığı izah etmek nafile.

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Kalbindeki Karanlığın Yükselişi

Nis 15, 2011 at 21:20 in Öykü by Necati Tinhu · 1 Yorum »

Odasında ürkek ve kararsız adımlarla -hiçbiri bir diğerine benzemiyordu ve yürüyüşü derli toplu olmaktan çok uzaktı- sıtmaya tutulmuş gibi titreyerek volta atıyor; yaptığı ahmaklıktan ötürü ikide bir “Ben ne yaptım böyle!” diyerek yumruğunu sertçe kafasına indiriyordu. Bu bile sakinleştiremiyordu onu, aksine kulağının hemen üstünde patlayan ağır darbeler aklını başına getirdikçe kendine olan öfkesi de kabarıyordu sürekli.
Yarım saat kadar önce, radyosunda ardarda dinlediği -sanki kasten seçilmiş gibi hepsi de aşkı işleyen ve doğrudan onun güncel ruh haline [Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

İNSAN

Nis 14, 2011 at 22:41 in Metafizik Şiir, Şiir by Necati Tinhu · 4 Yorum »

Zincirlerle sarılmış tutsak bedenim,
Özgürlüğü arıyor, sonsuzluğa aç,
Bir rüyanın içinde yürür giderim,
Bir rüya ki benliğim rüyaya muhtaç.

Avunmam ben dünyanın verdikleriyle
Kuş olup semaları gezmek isterim.
Bu rüyada hapsolmak gelmez işime,
Karıncadan bir incelik sezmek isterim.

Hazineyim alemler bende gizlidir,
Yaratılanlar tahtı gökteki yerim.
Varolmanın şuuru her dem diridir,
Bilmediğim bir özlem yalnız kederim.

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

Aklın Yolu

at 00:53 in Şiir by Necati Tinhu · 7 Yorum »

Öyle bir sükut et ki unut kendi sesini,
Hislerine perde çek öl ve tut nefesini…

Gözlerini uyandır kendini rafa kaldır,
Düşlerini tehir et onlar yalnız masaldır…

Ne boyunun hükmü var; ne kilon ne de tenin,
Makamınsa bir roldür hiçbiri değil senin…

Faniliğin’ bilirsin ölümü göre göre,
Diğer insancıklarla didişirsin bir süre…

Aldanırsın maddenin soğuk ışıltısına,
Kaygan arzularının çirkin parıltısına…

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

AKLIN YOLU

Nis 11, 2011 at 05:30 in Şiir by Necati Tinhu · 13 Yorum »

Öyle bir sükut et ki unut kendi sesini,
Hislerine perde çek öl ve tut nefesini…

Gözlerini uyandır kendini rafa kaldır,
Düşlerini tehir et onlar yalnız masaldır…

Ne boyunun hükmü var; ne kilon ne de tenin,
Makamınsa bir roldür hiçbiri değil senin…

Faniliğin’ bilirsin ölümü göre göre,
Diğer insancıklarla didişirsin bir süre…

Aldanırsın maddenin soğuk ışıltısına,
Kaygan arzularının çirkin parıltısına…

Nefsine yoldaş olup takılırsın peşine,
Burnun Kaf’dadır sanki rastlanmamış eşine…

[Devamini Oku →]

Necati Tinhu tarafından

ŞİKAYET

Nis 10, 2011 at 22:45 in Şiir by Necati Tinhu · 4 Yorum »

Kalbim tutuşup yandı iniltim hara düştü,
Dilimde düğümlendi kelâmım dara düştü…

Kalem bile dindirmedi göğsümdeki nârı,
Yandım ki ne yanmaktı kuruttum da bahârı…

Dileklerim hep soldu yarın sonsuza çöldü,
Zihnimde ümid söndü içimden neşe öldü…

Efkârımı resmetmeye şi’rler yetişir mi,
Rûhumda devâ olmaya pirler yetişir mi…

[Devamini Oku →]

Kategoriler

Edebiyat Galerisi