Bir kadının rahminde ağlıyor gece

Şehir rengârenk neonlarını kusuyor caddelerine

Sahte anemon kokusuna bulanıyor aşklar.

Kayan bir yıldızın eşliğinde bir keman

Bir adamın omzuna yaslanmış,

Öyle acıklı,

Öyle kırılgan…

Yağmur besliyor tarlalarımı

Küçük serçeler tohumlarımı yudumluyor, tüyleri saydam..

Ay’dan ayak izi tanıdık bir gölge geçiyor

Pili tükeniyor zamanın,

Zaman; hızı kaygan bir roman…

Bir çocuğun balonunda patlıyor gece

Kaldırımlar titrek melodilerle süslü..

Şehir, yalancı ışıklarla kandırıyor evreni.

Denizaltında yalnız bir yosun yasta

Yaşlı bir geminin peşine takılmış küçük balık

Öyle süzülgen

Ve öyle aşkta..

Yer boran, gök boran…

Bir kadının rahminde ölüyor gece

İklim donuyor, üşüyor mevsim

Siyah paltolu  [Devamini Oku →]

Yıllanmış batakhanelerin şarap kokulu köşelerinde

Bir kuytuya sinecek silik bir subay öpücüğünü

Bekler fahişe..

Arka sokaklarında Beyoğlu’nun

Yağmaya hazır gök patlar

Kırmızı rujun azizliğinde..

Bir cinayet sonrası suçluluk duygusudur sevişmeler

Hepsi öyle yarım

Hepsi öylece ruhsuz…

Çift cinsiyetli utançlar dolanır Beyoğlu’nun asabında

Yürekleri aşk yarası, esaret kimliğinde..

Gece olunca melankolizmi alkole satan fahişe

Tırnaklarını geçirir karanlığa

Bir erkeği bekleme nöbetlerinde..

Tramvaylar suskun,

Kaldırımlar ıslak..

Etiketlenmiş adlarla var olur cadde..

Soğuk bir rüzgar geçer yüzünden

“rüzgar gibi geçti”nin daha vurucu finalinden..

Beyoğlu ağlar, ritimleri bozuk cazlarla

Karmakarışık renkler

Bir beden bozgununda..

Savaşarak sevişir kadın, kırmızı ruju ejder diriliğinde

Yaşanmamış ne varsa biriktirmiş

Pusuya yatmış o  [Devamini Oku →]

GİTME…

Dilimin ucunda tek bir kelime saklıyorum. Gözyaşlarım ıslatırken yanaklarımı.

Gitme…

Yaralarımdan sızıyor acılarım. Sensiz bir yarını düşünmenin bile etimi kopardığı bir anı yaşıyorum. Gitme sevgilim benimle kal. Yılardır açlığını duyumsadım sevdanın. Sabrın kuyularını bekledim. Seni yakalamışken uzağa gitme benden. Kulaklarıma uzaklardan acı renginde melodiler geliyor. Korkuyorum. Yokluğuna alışmak istemiyorum.
Bir baharın orta yerinde soluyor tüm çiçekler. Sensizlik gibi işliyor tenime. Adımlarımı bağlıyor, donakalıyorum. Bir adım ilerisi yok; Sen olmadan. Bir adım ilerisi yok oluş gibi. İlk mutluluklar düşüyor aklıma. Bir elma şekeri tadın  [Devamini Oku →]

Gözlerin!
Kapatır kapılarını yeni günlerin.
Bir yürek atışı,bir soluk kalır
Hüzün yerleşir gözyaşlarına
Kapat gözlerini
Acılar boğmasın.

Kara sarmaşıklar dolanır tenime
Uzun geceler bekler,
Sensiz uzun geceler.
Kapat gözlerini
Açılmasın yaralarım.
Tuz bastım…
Gözlerin yakıcı kum taneleri
Değme yarama,
Kapat gözlerini.
Ben bitkin çaresiz.
Kapat gözlerini
Tersine akmasın zaman.
Yok
Unuttum.
Uzağından alayım ışıklarını
Kapat gözlerini,
Yakmasın yaşanmış sevdaları.

“

[Devamini Oku →]

HER AŞK İNTİHARDIR…

Her aşk bir yıkımdır.

Bir intiharın izlerini taşır yanında.

Yalnız ölümdür aşk.

Çoğalırken azalmanın da var olduğu, baharlar açarken ayazlarında vurduğu.

Bir dağın iki yüzü gibi.

Güneşler açar bir yandan,  pırıl pırıl bir ışıltı uzanır gözleri kamaştıran, bir yanında donuk bir gölge bekler sinsice.

Hadi der yakındır güneşin düşmesi geceye.

Aşk intihardır.

Yalnızlıkları göze alamayanların çıkamadığı.

Kanatırcasına hasretlere yelken açamayanların, gözyaşını dökemeyenlerin, sevmeyi bilmeyenlerin çıkamayacağı kadar büyük bir yalnızlık.

Bir darağacıdır ipini ellerinle çektiğin.

Aşk zehirli şarap gibi sarar bedenini.

An ve an bir adım daha atmaktır.

Aşk  [Devamini Oku →]

Tüm kapılarını kapattım yaşamın. Neye yarar ki sen gittikten sonra. Ben kırıldıktan sonra bin parçaya. Büyük bir sessizliğin alıp götürdüğü bu yalnız duvarlarda, şimdi parçalanan yüreğimin izleri duruyor. Neye yarar ki bir gün geleceğini bilsem de. Bunca hüzünden sonra, yıkıntıları bir dağ gibi olmuşken beklemelerin, neye yarar ki bir gün geleceğini ummalar.

Sana ait sakladıklarımla yetinmeye çalışıyorum. Gün ve gün eksilen/eskiyen  hatıralarında,  son demlerini yaşıyor bende. Bütün şarkıları susturuyorum, bütün besteler son melodilerine soyunuyor. Son bestesini yazıyorum aşkın ve sevdanın.  [Devamini Oku →]

Çocukluğumun ilk yıllarıydı. Bütün gözlerin bende olması ne kadar mutlu ediyordu beni. Herkes benle ilgileniyor, yanlarına alıp uzun uzun konuşuyorlardı. Anlamadığım şey ise ‘’sen kız çocuğusun’’ cümlesinin her sohbette geçmesi idi. Anlamamak en güzeli diye düşünüyorum şimdi.’’kız çocuğuyum ben’’ O kadar içselleştirmiştim ki kız çocuğu olmamdan başka bir şey olmadığımı düşünür hale gelmiştim. Evet ‘’ kız çocuğuyum’’ ruhuma kadar işleyen bu cümlenin benim yaşantım da nelere yol açacağını bilmiyordum elbet. O yaşlarda bile beni sarmalayan bir karanlığın izlerini her geçen  [Devamini Oku →]

Dışarıda uğultulu bir kış… Nasıl da vuruyor damlara rüzgâra takılmış kar taneleri. Yıllar öncesinde bu evde, bu odada korktuğum gibi korkuyorum. Oysa içime salınan korkunun dışardan gelen ürkütücü seslerle ve karanlıkla hiç alakası yok. Bembeyaz yastığının nakışlı yüzüne vuran saçlarında çocukluğumu görüyorum. O yastıkta halen ışıldayan gözleriyle boylu boyunca yatan ve son nefesine gülümseyerek direnen kadın, benim ilk hikâyelerimi öğrendiğim, dizinde uyuduğum, sesinde şefkat bulduğum ninem…

Tren rayları yanına yapılmış bu ahşap evde bir ulusun en güçlü neferlerinden biri yaşıyor. Kara  [Devamini Oku →]

Kalanların gidenlere gül döktüğü, gidenlerin sözlerine kilit vurduğu yanaktaki damlalarla.  Bir kavgadır belki vatana sevdalı. Bir ayrılık, bir kızgınlık .  Yoldur çeken hasret yüklü yorgun bedenleri. Aşk düşer bazen en imkansızından, bazen bir kara sevda sarıp sarmalar çeker yollara. Yollar ki yaşam akıp giderken ev sahibidir, yollar ki yaslandığımız yanımız.

Yeni filizlenen bir aşkın hikayesi ile başlar beklide yol hikayeleri. Umutların yağmaya hazır doluluğunda heyecanlara taşınan. Bütün düşler sarıp sarmalarken tenin us’tan ayrıldığı. Bütün yönler, bütün bakışlar, düşünceler heyecanlar, beklentiler  [Devamini Oku →]

Ölümün habercisi gibi. Yatağımda dolanıyorum. Kaç gün oldu sayamadım sen gittiğinden beri. Bildiğim tüm türküleri söyledim arkandan. Bildiğim tüm tanıdık hüzünler vardı yanı başımda. Ufacık bu gecekondunun penceresinden sızan ışıkla yetinir oldum. Neyleyim sensiz,  ışığı, güneşi.  Gidişinin ardından bir ömür geçti. Bir ömürdür bekler oldum seni.  Uzaklara diktim gözlerimi. Yokluğun her yandaydı. Bahçeye ektiğin her bir gül solar oldu. Gelmeyeceksin onlarda biliyor. Yokluğun ölüm getiriyor. Yokluğun ölüm. Özlüyorum seni. Bütün kapıları açık bırakıyorum bir gece gelirsin diye. Senden kalan ne  [Devamini Oku →]