Hayrettin TAYLAN
Bakışımın sessizliğini betimleyen ilk bakışın yok.Kime baksam gözlerinin nemleri akıyor yarama.Islanıp kendime hayaller ısmarlıyorum.
G’özlerimin ortasında kalıyor kalakalışım.Sözlerinin perdesini açıyor acılarımın baş rolünü oynayan sensizlik. Sensizliğinin üçüncü yıldönümünü kutluyor yıllar, unutamadıklarım, yaram, senli aram.
*Mum bu sefer dip boylarımı eriten acıların dibine eriyor. Pasta yok, yasta olan ben var.Acılar yiyor beni. Damlaların toparlıyor günü.Alkış yok, kutlayan yok, acıklı bir hayalin son aynasında uyanıyorum seninle; ama yeni sensiz.
*Yıkık ruh kentime gelmiyor güleç yüzün.Yüzsüzlüğümün yözölçümü gittikçe daralıyor  [Devamini Oku →]

 Sular sessizliğini  alkışlıyor.Senden sürüklenen her kaya ben.Islanmış  bir  geçmiş.
Sen  aşkın denizi,kıyındaki kayalara yazılan  ayrılık sözlerimi okumak için  her ayrılan
Sahiline geliyor.Ve ben    limon satıyorum.Her eve lazım. Her evde  mutlaka  yüreği yanık birisi vardır.
-Bağırıyorum  bugün var yarın yok.Yetişen alır diye.  Jargonlarıma   geliyor  balıklar.
Yunus hariç. Yunus   de atıldım  yokluk  denizinden.Bahtımın  gemisi battı.
- Ecele  giden   ecirlerim  yok.   Ecinnilerim  mahşerini  oynuyorlar.
Bir filiz  yeşerdi içimde.Uzaktan da olsa  yüreğimin   bütün  yeşillerini uyandırdı.
Oysa kavlimiz  var    kabul edilmiş  özlemlere.Sözlerinden önceydi  gözlerinin söyledikleri. Olsun gözlerin    öpsün algılarımı.Ben   köpüklerinde    [Devamini Oku →]

 Bugünlerde çok geliyorsun geliş mecralarımda.Hep bendesin.
-Masal şifresini kırıyorsun peri olarak sızıyorsun rüyalarıma.
Sensizliği bitirmeye hazır ak sakallı şehzadeyim şimdi.Beyazlarımın ışıltısı tel tel göründü bahtında.
– Gözlerinin sözleri iç dünyama ayna olduğundan mum yaktım gözbebeklerine. Biraz daha yakından göresin.Çık bu karanlık  dehlizden.
-Tanıdığım, tanımadığım, sevdiğim, sevmediğim, alışıp alışamadığım her kimse varsa sendin Pıtırcık.
-En kadından önce kadındın.Şiir gibiydin .Dizinin dibinde olmak şiirin ana duygusuydu.Duruşun kafiye, ben öylesine sevişin iç kafiye.

[Devamini Oku →]

Ağlatan  Kadın da  Ağlar mı ki  Aşk
-Bu tesadüfün  tespihini çekti  -ben sonrası,sen öncesi kadim dostun yüreği ipek  boncukları.
-İmamesi sende kalan  bir tespitin  tespihiyim.Çekilmiş  haldeyim, gözlerin  hala aynı renge  aşk  olurken.

-Davetiyse bende  kalan aşk misafirim    gönül soframda değil.Bu    yalpalanışın kutsanan  seyrine    y’ellere  düştüm  Dilnazım.
-Kefensiz  gömüldüğün   yüreğimde  mumyalandı.Belki  Firavun’un kızısın.Belki  piramitlerin sırrını   yazıyorsun orda. Belki sırlarıma kademliği  kadere pişiriyorsun.
-Belki kaderden de kadere giden  bir  kaderin  son  cennetisin .

[Devamini Oku →]

Bi’lâl olsam Mekken duyar mı ki ? Zayilerime iner mi inşirahın .Tedavisi sen olan yaşayamadıklarımızın telafisi olur mu? His ile us arasında bırakıp gitmemeliğimi sorgulama ben gayrı Mistik.
-Seninle kendimi kaybettiren eskimez bir ben.Kendini kaybetmektir aşk. Kendini bulmaya çıkmaktır aşk. Gitmek gelmeye ölümdür, otopsiye gerek yok Bennara.
-Terk eden ölür, bekleyendir yaşayan.Sahipsiz değil düşlerim. Düşmekle, düşeş arasında
sahipsiz değil sarhoş kaldığım sensizliklere.
-İntiharı bile intihal olan aşk tecimeni değilim. Beni tanımadın Bennara.
Arşı yoktu, yaryüzümün. Aşkı vardı, aşinalığı  [Devamini Oku →]

-Düş ‘ün   küresindeyim  senin .İç içe  rastlantıların   ruh   ermişiyim.
Özüme  dair  daireler çiziyor    bahtımın denizi. Ben   illa  ben diyor.
-Kendimi   kaybetmenin   ummanlarına  ufkumun dehlizlerini ekledim.
Hayıflanışımın   gün  görmüşlüğü    zahirlerine    sobelendi.  Aşk kendine    gidişin   içsel   yolcululuğunda  varı  var edip   yok olmayı    ar  eden  bir    akışın  can    suyu. Yanılgılarım  bu yüzden   yüzüne  asimetrik  sonlarını  sunmuyor.
-C/an  dilindeyim.   Tevriyeli     sözcüklerin    devriyesindeyim.   Hallac-  ı   Mansur  olmak güzel  bir  rüya.  Ben’den  ben’e.  Ben’den  en tanıdık  sen’e    mistik     istendikler  sıralamak.
-Ki  Mansur ,   Enel   [Devamini Oku →]

Zehirliyorum ruh kaçkınlarını. Bende küçük kalan sevda sevilerine bonibon alıyorum.
-Boşluk arası hoşluk aralığında loğlanıyor umudum. Yeni bir “gsm “operatörü gibi sesine odaklanıyor istemlerim.
-Ocağı sönmüş bir ermiş gibi mistik iklimlere sığınıyorum.
-Yeni bir yemek öğrendim ruh cemalinde uzak kalışlarda. Zihnin izleğinde zahirlerim küresini arar. Kimse ile kimsesiz olgunun düş kısmına düşüncelerimi ekledim. Uzak bir Rint bana seslendi:
“Zihin tıpkı kalabalık gibidir; düşünceler bireylerdir. Ve düşünceler sürekli orada oldukları için sürecin maddi olduğunu düşünüyorsun.

[Devamini Oku →]