O sevdalı göze bakma
Dalıyor  o  yavaş  yavaş
Bu  kadar  keder  elinde
Ölüyor  o  yavaş  yavaş

                                       Sardı  dört  yanını  hüzün
                                       Nerde  kaldı  oğlun  kızın
                                       O  mertçe  söylenen  sözün
                                      Bak  bitiyor  yavaş  yavaş

Salma  yüreğini  elde
Yar  dağda,ovada,belde
Sevgi tükeniyor nerde.?
Yok oluyor yavaş yavaş

                                     Haykırışım sana sevda
                                      Tarlada,bahçede,bağ’da
                                      AKGÜL’ün geldiği çağda
                                      Tükeniyor yavaş yavaş

Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]

Güldürün çocukları ağlamasınlar
Babasız koymayın ve büyüsünler
Hiç kötülüklere alışmasınlar
Ağlatmayın güler yüzlü olsunlar.

Korkutma geliyor deme bir öcü
O ona yıldırır olur bir sancı
Oyundur çocuğun sade ilacı
Onlar’ki dokturu neylesinler.

Hepimiz anneyiz, hepimiz baba
Çocuklar kimlerden miras acaba
Giyerlerdi eskiden keçe’den aba
Verin çocuklara fistan giysinler.

Umut olur yarınların büyüğü
Suçsuzken o senden ummaz dayağı
Pis alışkanlığa geçersen kıyağı
O zaman anneler ağlamasınlar.

Çocuklardır geleceğin ümüdi
Bilmezlerki acep nasıl büyüdü
Ters verirsen sen çocuğa öğüdü
Sakın ola bir gün ağlamasın

AKGÜL’üm çocuklar benim ciğerim
Kötülük bilmezler temiz yüreğim
Hey insanoğlu sizden dileğim
Öğret onlar artık güzel bilsinler.

[Devamini Oku →]

Sen yaşamak aşkına,
…Açar mısın dalından sence?
Sen renga renk adına
…..Tutunur musun dalından?
yoksa’ki bir zalimin acımasızlığına, uğrarsın,
ve uğradığından ne senden yaşama aşkı…
…..ne de renga renk’liğin kalır dalından.
Vay be kurbanın olayım!
….sevdiğim tomurcuk çiçeğim.
….insanoğluda tıpkı sen gibi,
………………..bazen sevilir,
……………bazende hüsrana uğrar.
ve de aynı ırktan doğup büyüyen biri tarafından.
…………………………………..yanı İnsanoğlu,
……Bak’ki ne sevda bırakır nede  aşk, ne de renk.
Soldurur her şeyi,
……………………………çıkarısı UĞRUNA.
İşte böyle bir hayat, işte böyle bir hazin öyküdür,
…………………………………yaşamın kendisi.
………………………………………canlılar için.
Ama açacaktır tomurcuk çiçeğim.
…………………………………bir gün mutlaka
Bütün güzellikler feht edecektir, kötülükleri.
………………………….İnsanca yaşamak  [Devamini Oku →]

ÇÜŞ EDER DURUR

Yari bağış eyleme zalim birine
Rezil rüsva eder dolanır durur
Tarih böyle yazmış böyle biline
Durmazda söylenir hoş eder durur.

Kadir kıymat bilmez atar yabana
Benden bu nasihat söylerim sana
Rezalet kisvesi yakışmaz cana
İlanen dolaşır koş eder durur.

Sanki başkasından devir misali
Nasıl olur acep yarin ahvali
Akıtır gözünde yaşının seli
Akan  [Devamini Oku →]

SENİ ÖZLEDİM ELBİSTAN

Bu gün hep birleştik halaya durduk
Seni çok özledim Elbstan seni
Amca, dayi,hala, teyzeyi gördük
Seni çok özledim Elbistan seni.

Gücükten o yana dostlarım n’oldu
Görünce köyümü gözlerim doldu
Nolduysa bizlere gurbette oldu
Seni çok özledim Elbistan seni.

Kızılkandil’den inince aşağı
Kantarmada görünce sevgi yumağı
Bitmez şu gurbetin feryadı ahı
Seni çok özledim Elbistan seni.

Anan, Babam, Abim yatiyor orda
Hasretlik yüreğim yakıyor burda
Haber alınmiyor kaliyor sırda
Seni çok özledim Elbistan seni.

Duydum ağabeyim düğün yapiyor
AKGÜL hasta döşeğinde yatiyor
Görki gurbet böyle çalım atiyor
Seni çok özledim Elbistan seni.

04/10/2009/Antalya
Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]

Ötme bıre bülbül boşa
Konacağın damlı kaldı
Saygı gösterilmez yaşa
Gösterecek başmı kaldı.

Hasret kaldık ötüşüne
Daldaki gonca gülüne
Dayan hasrete, zulüme
Viranede kimler kaldı.

Seherde çıkardın öyle
Şakiyan bülbüldün söyle
Yazık ettilermi güle
Kuru dalda gülmü kaldı.

Senini hasretin bağrımda
Deli gönül durağımda
AKGÜL gurbetin ağında
Yaşayacak hamlı kaldı.

21/08/2008
Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]

Yıllar yılı kürek çektim

Şu faşizmi yenemedim

Namus şeref sözü verdim

Ben sözümden dönemedim

Gidemem Kâbe’ye hac’ca

Dürüstlükten var mı yüce

Bu bilinen bir bilmece

Ben özümden dönemedim

Dik durmanın Şerefini

İnsanlığın hedefini

Yırtmak lazım bu kefeni

Gözlerimle göremedim

Gönlümle dolup taşamam

Şart ile karı boşamam

İnsansam böyle yaşamam

Buna öğüt veremedim

Namussuzun sözü geçer

Özümde hep yara açar

Dürüstlükten neden kaçar

Buna fikir yoramadım

Kendini yüksek görenler

AKGÜL’e soru soranlar

Başkası gülün derenler

Namuslusu göremedim

25/02/2009

Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]

Kültür hazinesi ANADOLU’da
Yaşayanda pişman yaşamayanda
Yetmiş iki millet hepisi burda
Kaynaştıkca hayat öylece güzel

Özünde İnsanız doğru olanla
Kimi hayat kurar yalan dolanla
Kimine yük olur olup bitende
Hayat sorumluluk taşırsa güzel

Sorumlu İnsanın vardır özünde
Cahil vaz geçmiyor çirkin sözünde
Çok güzellik vardır kâmil sözünde
Kâmil ile birlik olunca güzel

Doğrunu yanında yer alır ise
Yanlış yoldan döner yanlış var ise
İnsanın gözünde hayat bu ise
Uzun ömür hayat olurmuş güzel

Bu mozaik hepimizin Anası
Yobazı,Bağnazı bir baş belası
AKGÜL derki bitsin kardeş kavgası
Birlikten yaşamın tadı var güzel

01/12/1999
Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]

Sevmenin suçu olur mu.?
Sevmiyorsa nerden bilsin
Sevgi den kusur olur mu.?
Sevmeyenler nerden bilsin

Sevmeyi sanma boşuna
Sevda geldi mi başına
Yandım sevda ataşına
Yanmayanlar nerden bilsin

Bilse sevginin yolunu
Aşka açsan sen kolunu
Sakın incitme gülünü
İncitenler nerden bilsin

AKGÜL’üm Sevda serimde
İçerden yanar derinde
Sevgi görmedim birinde
Görmeyenler nerden bilsin

15/04/2009
Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]

Ben öldüğüm zaman sakın ha gelme

Kardeşim deyipte boşa üzülme

Başlı işin varsa işini bölme

Geleceksen işin bitsin öyle gel

Bir gün bile anlamadın halımdan

Anlamasın çiçeğimden glümden

Ölüncemi tutacaksın salımdan

Geleceksen öleyimde öyle gel

Uzaktır aramız dağlar yol vermez

Doğa yeşermişte ama gül vermez

Gurbet ekmek verir ama bol vermez

Son lokmayı böleyimde öyle gel.

Kandın ama sen dünyanın malına

Niçin gittin sen gurbetin eline

Bir bak sana garibanın haline

Hallerimi düzelteyim öyle gel.

Bitirdinmi yaban elin işini

Sen bıraksan o bırakmaz peşini

Kötü yordun bu AKGÜL ‘ün düş’ünü

Son gördüğüm düşte bitsin öyle gel.

                             29/04/2009/Antalya

                             Ozan AKGÜL

[Devamini Oku →]