Ne kadar soğuk bu duvarlar nerdesin, seni arıyorum.
Bu mermer, lahitte ne?
Üşüyor sanki uzanamadım; hani toprağın, hani üzerinde yetişen çiçekler? Dokunmak istiyorum, toprağın avuçlarımın arasından dökülmeli. Sen, en çok kasımpatılarını seversin –biliyorum, hüzün rengi sarısını.
Sen çocukları da seversin, yarınlarımız diye.Ne kadar çok çocuk can verdi, kurtuluş savaşında; şu yerde kanlar üzerinde yatan şehit belki 14 belki 17 yaşında. Onun hayalleri vardı geleceğe dair, onun misketleri, topacı vardı. Kırdılar tahta atını, akıttılar o taptaze, al kanını.Utanıyorum Atam. İçimde bir acı, mahcubum  [Devamini Oku →]