BÖLÜM ÜÇ:
1-Bazen sesini duyurman için susman gerekir.
2-Gerçek düşman seni asla terk etmez.
3-Kaptan gemiyi en son terk eder; amirallerin fırtına anında huzurlu uyumaları bundandır.
4-Beni “x” insan hakkında toplum düzenine aykırıdır diye uyardılar, onu tanıdım, çok insancıl bir insan.
5-Dostlarımın çoğu bana düşman oldu, çoğu düşmanımda dostluğumu kazandı, yalnızca kayıtsızlar bana sadık kaldılar.
6-Bir avcının deneyimi; büyük hedeflerin isabet alması, küçüklerden daha zordur.
7-Ölümsüz bir yazar taklitçileriyle ölür.

[Devamini Oku →]

 BÖLÜM -2
1-”Başını dik tut” dedi cellât ve yağlı ipi boynuna geçirdi.
2-Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.
3-Her seyirci tiyatroya kendi akustiği ile gelir.
4-Temel ilke; kekeme olan bir oyuncu kekemeyi oynamamalı.
5-Kendine iyi bak, çünkü devletin malısın.
6-Politik masallar hayvanları söz konusu etmeye başladığında, inanın zamanda hayvanidir.
7-Dikkat; seyirciler esnerse, bilin ki diş biliyorlar.
8-Hiçbir şey kendiliğinden olmaz, hatta aptallık bile.
9-Kolay unutan hayat sınavında daha başarılı olur.
10-Bana kimle  [Devamini Oku →]

 Asıl adı: Stanislaw Jerzy Lec olan Polonyalı şair ve yazar… ( 1909 – 1966 )
Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Leh Dili ve Edebiyatı ve Hukuk (1927-1933) öğrenimi gördü.
Polonya’nın işgalinden sonra tutuklandı. 1949-1950 arasında Viyana’da basın ateşeliği yaptı.
Sonra, İsrail’e yerleşti. 1952′de Polonya’ya geri döndü.
1957′de ilk aforizmalarını yayımladı ve uluslararası bir üne kavuştu.
Eleştirmen Karl Dedeius’a göre, aforizmalarıyla “inadın, hoşgörünü şiirin ve mantığın birleştiği en kısa ve keskin terminolojiyi yarattı”
ve  [Devamini Oku →]