Psikolojik Hamallık

Türkiye’deki eğitim sisteminin yaratıcılığa hitap etmediğini, ezbere dayalı olduğunu ve öğrencileri adeta robota çevirdiğini biliyoruz. ‘Alman Asıllı Eğitim’ adlı yazımda da bundan bahsetmiştim.

Hafta sonları çıkın dışarı ve çevrenize bakın. Her tarafta sivil kıyafetli gençler var, ağır sırt çantaları altında ezilen. Yük sadece sırtlarında değil, zihinlerinde. Asıl ağırlık da bu; içinde geleceğe dair korkular, çaresizlikler var. Eğitim sisteminin yanlışlarını fırsata çevirip aileleri sömürenler de yok değil.

Bir öğrenci olduğunuzu düşünün. Geleceğiniz bir sınava bağlı. Aileniz o sınavı kazanmanızı kesin olarak istiyor. Öğretmenler bir yandan sürekli sınavdan bahsediyor. Bir de üzerine binlerce Türk Lirası masrafla dershaneye gönderiliyorlar. Öğrenciler sınavı kazanmayı istemekten çok, bu kadar beklentiye karşı kaybetmekten korkuyor. Her şeyin bir zamanı olmalı. Tamam, eğitim de olacak elbette. Ama hayat kaplamayacak asla. Yoksa ölür çocukluklar, korkular doğar o boşluklarda, hayatın başında donmaya başlar kalpler. Gençlerin sınavdan iki yıl önceki hallerine bakın, bir de sınava hazırlanırkenki hallerine. Bir yanda sevgi dolu, ailesiyle vakit geçiren, dozunda ders çalışıp dozunda oynayan bir çocuk görürsünüz; diğer yandaysa kendini her şeyden soyutlamış, beklentilerin arasında hayat üçgeni kurmuş, sürekli ders çalışan, içinden gelerek gülemeyen ve ailesine bile yabancı gibi davranan bir çocuk.

Çocukları bu hale sokup onlara kaldıramayacakları yükleri bindirmek niye? Hafta içi ve hafta sonları akşama kadar okul ve dershanelerde ölü gibi dolaşan çocuklar görmek yerine sokaklarda cıvıl cıvıl oynayan, arkadaşları ve ailesiyle vakit geçiren çocukları görsek fena mı olur? Sevgi ne gibi bir kötülük getirmiş şimdiye kadar? İster doktor olsunlar, ister mühendis; isterlerse dünyanın en zengini olsunlar. Bu başarıların hiç biri çocukluğun yerini tutamayacak. Bu kaybı yaşatmayalım onlara.

Aileler, çocuklarınızın iyiliğini düşünüyorsunuz. Ama bu yolda yaptıklarınız yanlış! Siz eğitim sistemini kabullenip bütün paranızı bir sınav uğruna yatırdıkça, çocuklarınız asla mutlu olamayacaklar! Eğitim sistemini kabullenmeyi bırakıp ayaklanmaya davet ediyorum sizi. Madem çocuklarınızın iyiliğini istiyorsunuz, o zaman koyun tavrınızı bu yanlış sisteme karşı. Çocuklarınızın robotlaştırılmasına karşı çıkın. Aksine siz gözünüzü kapatıp paranızı bu sisteme harcadıkça ne sistem değişir, ne de çocuk ölümleri biter.