ATEŞ DÜŞTÜĞÜ YERİ YAKARMIŞ!
Eki 26, 2011 at 09:32 Kategori: Genel Yazan: Ayla Berkin
Ayla BERKİN/26.10.2011
Evet, bu kez de ateş düştüğü yeri yaktı maalesef. Van depremini ilk duyduğumda çok üzülmüş, korku ve heyecanla haberleri izlemeye başlamıştım. Fakat her vatandaş gibi, ne kadar üzülsem de kulağım haberlerde olmasına rağmen normal günlük işlerime de bakıyordum.
Oysa bu felaketin benimde içime ateş düşüreceğinden, beni de derinden yaralayacağından haberim yoktu. Unutmuştum orada benim de canlarımın olduğunu. Teyzemin kızının da orada olduğunu, onun da bu felaketle sarsıldığını unutmuştum. Teyzemin kızı, bir sene önce Van Erciş’e tayini çıkan kızının yanına gitmişti. Gözbebeği kızının beyi askere gidince o da kızını ve torununu yalnız bırakmamak için. Çalıştığı sağlık hizmetinden emekliliğini isteyip, yavrusunun yanına gitmişti. O da bilmiyordu bir sene sonra deprem felaketiyle yüreğine ateş düşeceğini.
Teyzemin kızı ve beyi 3 dakikayla bu felaketten kıl payı kurtulurlar. Onlar dışarıya çıktıktan 3 dakika sonra deprem olur ve geri geldiklerinde yavrularının yaşadığı evin yerinde, moloz ve beton yığını olmuş bir göçükle karşılaşırlar. İşte o andan itibaren feryatlar, çırpınmalar ve umutla bekleyiş başlıyor. Bin bir umutla, sevgiyle, korkuyla büyüttüğü kızı tonlarca ağırlığında ki göçüğün altındaydı. Henüz anneanne olmanın güzelliğini ona yaşatan, yüreği titreyerek sevdiği biricik meleği de o enkazın altındaydı. Anne 30, bebek ise bir yaşında. Yıllarca sağlık sektöründe nice hayatlar kurtarmış, nice kurtaramadığı canlar görmüştü o anneanne. Fakat şimdi kurtarılmasını beklediği canlar kendi canıydı, kendi sevgili yavrularıydı ve çaresizlik içinde 3 gündür hiçbir şey yapamamanın acısını yaşıyordu.
Bense canlarımın yaşadığı bu dramdan habersiz onların Van’da olduklarını unutmuş deprem haberlerini izlemeye devam ederken, aldığım bir telefonla benim de yüreğime o ateş düştü, işte o zaman o deprem görüntüleri benim için bambaşka bir anlam kazandı. Her mucize haberinde o isimleri duyabilmenin heyecanıyla sarsıldım. Fakat bir türlü o mutlu haberi alamıyordum. Kurtulan vatandaşlarımıza seviniyordum, fakat buruk bir sevinç oluyordu bu. Dualar ediyordum. Daha önce tüm depremzedeler için dua ederken şimdi o canlarım içinde dua ediyordum. Her aldığım mucize haberlerinin ardından o mucizeleri bizimde yaşamamız için dua etmenin, deprem felaketini bu kadar yakından hissetmenin ne demek olduğunu da o zaman anladım.
Evet, her deprem haberi yüreklerimizi yakıyordu. Hayatını kaybeden vatandaşlarımız için derin üzüntüler duyuyordum. Fakat hiç birisi benimde yüreğimi yakan, içimi sızlatan bu acıya benzemiyordu. İşte buydu “ateş düştüğü yeri yakar” denilen.
Maalesef bu yazıyı hazırladığım saatlerde de hala sevinçli bir haber alamamanın, giderek de azalan umutlarımızın sarsıntısını yaşıyorum. Umutla beklemeye de devam ediyorum. Bir mucize bekliyorum. Onların da orada bir yerde umutla kurtarılmayı beklediklerini düşünüyorum.
Bir gerçeği daha bize yeniden hatırlattı Van depremi. Deprem değil, binalar can alıyor sözünün gerçekliği bir kez daha ortaya çıktı. Canlarımın göçük altında kaldığı beş katlı binanın etrafında ki binalar dimdik ayakta dururken o bina adeta yerle bir olmuştu. Neden acaba? Neden o koca bina kumdan kaleler gibi yıkılıp, onlarca insana mezar olmuştu. Acaba bu binanın yapımında gereken imar kurallarına uymayan mimar, mühendis ve müteahhit ve bu inşaatlara izin veren belediye başkanı rahat uyuyabiliyor muydu? Vicdanları hiç mi sızlamıyordu? Türkiye büyük bir fay hattı özerinde bulunuyor. Buna göre tüm yapıların depreme dayanıklı yapılması gerekmiyor mu? Her yaşanan depremde binlerle konuşulan can kayıpları vermemize rağmen hala bu inşaatlarda ki denetimsizlik, denetimlerde ki kayırmacılık usulsüzlük neden oluyor. Niye insanlarımızı tekrar tekrar aynı acıyı yaşamaya mahkum ediyor bu vicdansız insanlar. Tüm bu sorumlulara gereken cezayı veremeyen hükümetin de vicdanı rahat mı acaba? Japonya da bir deprem sonrasında bir vatandaşı trafikte yaşadığı panik sonunda kaza yapıp canını kaybedince, o ilin Belediye başkanı, bu ölümün ağırlığı altında ezilerek, o ölümden kendisini sorumlu hissettiği harakiri yapıyor. Yani intihar ediyor. İşte sorumluluk budur. Binlerce kişinin canına mal olan bizim sorumlular ne yapıyor?
Ayla BERKİN
26.10.2011


Umarım sevinçli bir haber almışsınızdır Ayla Hanım.
Saygılarımla
Geçmiş olsun Ayla Hanım.
İnanın çok üzüldüm.
İnşallah iyi haberler alırsınız.
Selam ve sevgilerimle
Çok üzüldüm Ayla Hanım. Ne yazık ki yazınızı yeni okudum. Hafta ortasında o kadar dolu oluyorum ki, ne yazık ki çoğu yazıyı okumak için ancak boş zamanlarımı kollayabiliyorum.
İnşallah iyi haberler almışsınızdır.
Selamlarımla…
Umutların tükenmeye başladığı anda Rabbim mucizeler,sevinçler yaşatsın inşallah.Çok geçmiş olsun.
Sevgili can dostlarım… Maalesef umutlar tükendi… O canlarım artık birer melek oldular. Acımız sonsuz… Vatan Gazetesinde Mine Şenocaklı’nın röportajlarında bahsettiği Funda Sevindirici ve Defne Sevindirici’ydi o canlarım. Allah kimseye böyle acı yaşatmasın. İlginize teşekkür ederim dostlar sağ olsun…
Soyisimleri gibi sevindirici bir haber bekledik. O haberi okumuştum, sizinle bağlantısının çıkması daha bir üzdü. Başınız sağolsun, Allah tüm sevenlerine sabır versin.İnşaAllah bir daha yaşatmasın.Rabbimden rahmet diliyorum Funda ve Defne Sevindirici’ye.
Saygılarımla
Ayla hanımcığım,
maalesef paylaşımınızı ben de yeni okuyorum.
Van depreminin getirileri olan kayıp canlar günlerce içimizi acıttı. Sonrası yaşananlar da ayrı felaket.Sanırım hepsinin toplamı da ateşin düştüğü yer… Evet, acınıza yürekten katılıyor,Allahtan rahmet diliyorum.
Saygılarımla
Ayla Hanım,
Çok çok üzüldüm. Acınıza katılıyor, sevgililerinize Allah’tan rahmet diliyorum.
Başınız sağolsun.
Saygılarımla.
Değerli Arkadaşım,
Acını hafifletemem, ama böyle anlardan ben hep kaçtım.
Ne zaman “taziye” için bir dosta gitsem, içim bir tuhaf olur, ağlamak gelir içimden.
Ölüm, sözcüğü soğuk gelir insana.
Acı ve yangındadır geride kalan yürek.
Hangi duygu azaltır o müthiş acıyı ve hangi söz söndürebilir ki o yangını?
Ama bir teselli de olsa tine huzur veren bir söz var,
“Aniden ve kazayla ölenler şehitlik makamına yükselmişlerdir.”
Ve depremde öldü sevdikleriniz.
Ve onlar artık ŞEHİT oldular.
Üzüntümü nasıl ifade edeceğimiz bilemiyorum dost.
Yakınlarınıza Rabbimden rahmet, size sabır ve başsağlığı dilerim.
Selam ve sevgilerimle
Ayla Hanım,
Gerçekten ateş düştüğü yeri yakıyor. Ancak bu ateş tüm toplumu derinden etkiledi.
Acınızı yürekten paylaşıyorum… Tüm acıların son bulmasını diliyorum…
Saygılarımla.
Ahmet AVCI
Kıymetli hocam
Ayla berkin hanımefendiye.
Van depreminde hayatlarını kaybeden yurttaşlarımız gibi sizinde kıymetli kardeşiniz ve yegeninizin bu depremde hayatlarını kaybettiklerini yeni öğrendim.
Allah’tan gelen bu deprem karşısında her ne kadar elimiz kolumuz bağlı olsa da vatandaş olarak elimizden gelen maddi ve manevi desteği sürdürmekteyiz.
Depremde hayatlarını kaybeden yurttaşlarımızın acılarını yüreğimizde hissediyor – yakınlarının ve sizlerin acılarınızı paylaşıyorum.
Hayatlarını kaybeden yurttaşlarımıza Allah’tan rahmet yakınlarına sabır metanet ve baş sağlığı dilerim.
Selam ve hürmetlerimle
Van- Erçiş hattında kaybettiğimiz tüm canlara Allah dan Rahmet ve mağfiret diliyorum.Yaralı olarak kurtulanlara allah cc den acil şifalar dilerim. Rabbimin Hayatlarını kendilerine bağışladığı tüm vatandaşlarımıza geçmiş olsun dileklerimi iletirim.
Halen enkaz altından bir umutla kurtulabilecek olanlara Rabbim MUCİZELER yaşattırsın.Ve inşaallah Kurtuluşa gerçek manada ersinler.
Ayla BERKİN hanımefendi, başınız sağolsun, ve büyük geçmiş olsun.
ATEŞ DÜŞTÜĞÜ YERİ YAKAR.Çok doğru. Bu ateş gerçekten 80 milyona düştü.26 şehit cenazsei ile milletimiz hüznün doruğunda iken,van- erçis ile haleti ruhuyyisei kopmuş, tüm ecramıyla bütünleşmiş,BİR olabilmenin tüm delillerini adeta haykırırcasına ORTAYA koymuştur.Yanan Yüreklere deva olsun Allahın Resulu.Acınızı bizatihi Rabbim hafifletsin, sizi serinliğe ve selamete erdirsin.Taziyelerimizi Allahın Kitab-ı keriminde buyurduğu innemel mümine ihvetun. ayeti kerimesi ile kardeşlik hukuku içerisinde kabulunu arz ederim.
Deprem-Yangın- sel felaketleri- vb. tabi afetlerde ölen yaralanan ve maddi ve manevi mağduriyet yaşayanların, dinleri imanları, mezhepleri, renkleri, milliiyetleri,ve hatta ihanetleri(varsa) sorgulanmaz.
Bütün insanlık yek pare olur, Tek vucud halinde hareket eder. Fevri hareketlere, davranışlara, söylemlere hiç bir akl-ı selimin itibar etmemesini temenni ediyorum.
Milletimin başı sağ olsun.Milletime Rabbim sabırlar ihsan etsin. Yaralılara acil şifalar lutfetsin.
Saygılar arz ederim.
Mustafa Mesut DURMUŞ
KIZIL BABA
Önce bir iletiyle haber aldım,o an bu üzüntü arasında dileklerimi paylaşma linki yönlenemedi.Şimdi yönlendiğimde yazıyla ‘umutlar sönmemiş’ derken yorumlarda ilk haberi doğrulayan ifadelerle üzüntüm arttı. ”Söz konusu böylesi durumlar
çok acı.Sayfaya yönlenip
taziye dileklerimi
iletemedim.Depremle yatıp
kalktığımız o haber
günlerinden tanıdıkların acı
haberlerini almadık şükür
derken yazarımızın en yakın
kayıplarının acısını
paylaşıyoruz.Allah’tan
kendilerine bu büyük kaybın
acısına dayanma sabrını,Van
Depremi’nde vefat edenlere
Allah’tan rahmet dileriz.”
Arzu AKTÜRK
Sevgili Ayla Berkin;
Her zamanki gibi ateş düştüğü yeri yakıyor. Acınızı hafifletmek, sizi rahatlatacak sözler söylemek isterdim, ancak biliyorum ki bu mümkün değil. Sadece acılarınıza katıldığımı bilmenizi isterim. Sevdikleriniz için Allah’tan rahmet diliyorum. Allah sabır versin size ve tüm diğer yakınlarınıza…
Acımı paylaşan dostlar; Allah sizlerden razı olsun. Ateşin düştüğü yeri yakması gibi, gidenle de gidilmediğini de anlıyor insan. Onlar gittiler. artık aramızda değiller, fakat hayat onların bıraktığı yerden devam ediyor. İşte ben yine yine bilgisayarımın başındayım. Anası babası bir yandan ağlarken, bir yandan da gelen eş ve dosta onları anlatıyor, kısacası hiç unutulmayacaklar ama bizler yaşamaya devam edeceğiz. Can dostlarım Beni bu günümde yalnız bırakmadığınız için hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum, Sevgiyle kalın…
Hoşgeldiniz Can Dostumuz,
Biliyorum ki, hüzünlü ve acılı gelişiniz bu geliş:((
Allah Rahmet Eylesin!
Yattıkları mekan cennet olsun.
Onlar yattıkça Allah size ve sevdiklerinize sağlıklı ömürler versin.
Sabır diliyorum.
Çok zor günler, çok zor:(((
Selam ve sevgilerimle.
Acınızı dindirmez biliyorum, acıyı çeken bilir en çok, acınızı paylaşıyorum. Başınız sağ olsun. Allah bu acıyı unutturacak başka acı yaşatmasın. Nurlar içinde yatsınlar, Allah rahmet eylesin…