Niye Ağlıyorsun Lale
Eyl 1, 2010 at 16:16 Kategori: Şiir Yazan: suheyl turkoglu
Sarhoş fırtınalarda
Feda etti kokularını
Toprağa düşen yapraklarına
Ağlamadı gül.
Dik durmaya çalıştı
Kafası koptu
Ayak altına düştü,
Ağlamadı karanfil.
Feda etti kendini
Fal oldu sevenlere
Yaprakları yolunurken
Ağlamadı papatya.
Hakaretlere rağmen
Yollarımızı süsledi
İnadına yeşerdi
Ağlamadı zakkum çiçeği.
Devir açıp övünen
Esintilere boyun büken
Gelincikten az öte
Niye ağlıyorsun lale.
Süheyl Türkoğlu
|
| |
|
|
| |
|
Ağlamadı zakkum çiçeği.
Devir açıp övünen
Esintilere boyun büken
Gelincikten az öte
Niye ağlıyorsun lale.
………………………………
Değerli Süheyl TÜRKOĞLU, çok kutluyorum bu manidar şiir için.
Çok saygı ve selamlarımla…
Zaman zaman doğayı okur gözlerim.
Ne zariftir o laleler…
Fotoğraf çekim ekibiyle dağ-bayır safarilerimizde tanık olurdu gözlerimiz, lalelerin naif duruşlarına.
Aslında kısadır ömürleri ama onurlu duruşlarına hep hayran kalmışımdır.
Bazı insanlar ile çiçekleri özdeş tutarım. Örneğin;
Kimi insan papatya gibidir; sağlam ve uzun ömürlü olduğu gibi dostlukları, yaşamdaki duruşları dirençli ve öz-güvenlidir.
Kimileri de güle benzer; al benisi olduğu gibi hoş ve her an özlenen…
Kimileri de bir günlük açan kaktüs çiçeğine benzetirim; zarif, gizemli, kısa vadeli…
Hele manolya var ya manolya, ah ne hoştur kokusu! Temiz ve erişilmez gibi çeker kokusuyla sizi kendine, duruşunun tesiriyle koklarsınız, sonrası bir felaket sanki. İstemeden kırdığımız dostluklarımız ve bozulan ilişkilerimizde yaşarız bu “manolya” çiçeği duruşunu…
Ebru sanatının vazgeçilmez teması olan lalelerin boynu bükük, mahsun duruşları yanı sıra göze-gönüle hoş gelen renkleri ruhumuzu da okşar…
Şiir gergefine mevsimin çiçeklerini ne hoş işlemişsiniz Süheyl Şairim…
Teşekkürler/Tebrikler emeğinize.