GÜMÜŞ YELELİ ATLAR
Eyl 6, 2010 at 14:00 Kategori: Genel, Şiir Yazan: Ercan Kızılay
benim doğduğum köyün atları
kır emekçileri yazgısından
kavruk
sadık
ve sabırlıdırlar
yüklenerek onca yükün kahrını
süslü koşumlara hasretlikleri tükenmez
ve yaşlanıp yılkıya sürülürler
benim çalıştığım ovaların atları
iri gövdeleri
güçlü sağrılarıyla
Anadolu kadınları denli dayanıklıdırlar
ve tavlı topraklardan
ve tozlu yollardan tırısa kalkan
nal izleridir bereketin
benim gezdiğim dağların atları
delişmen
yağız
ve kıvraktırlar
cepken savuran efelere yoldaş
şahlanır gümüş yelelerince her biri
ve şimşek önünden dörtnal
zulmün uğursuz vadilerine atılırlar
benim yaşadığım ülkenin atları
yokluğun
ve yoksunluğun içinden yol tutup
Dumlupınar’da su içerler kana kana
ve gümüş yelelerinde özgürlüğün yalımlarıyla
ve sıkılan dişleri yanık tenli süvarilerin
akarak Akdeniz’e doludizgin
eylül şafağından tutsak İzmir’e
atları çok severim
benim yaşadığım ülkemin atları
anadolu kanının ellerinde
karpuzdan gemilerimin için de olmalı
denize yürüyüşüm hızlanmalı
fora vermeli tutsaklar
kutlarım ruhum beğeniyle okudu sevgi selamlar
ışığınız sönmesin
Ah! Ercan Bey, harika bir şiir. Atların asaletinde bir yürüyüş Akdenize, mağrur ve kendine güvenen emin adımlarla memleketime…
Yürekten alkışlıyorum şiiri ve yazan yüreği, çok saygım selamlarımla…