Necati Tinhu

tarafından

GERÇEKLİK VE KEHANET

Eyl 2, 2010 at 18:18 Kategori: Şiir Yazan: Necati Tinhu

Image and video hosting by TinyPic
Duygulara ram oldum mantığa haram oldum,
Akla beylik verince ilhamımdan kovuldum.

Türlü çirkinlik gördüm bu dünyada; gözledim…
Ömrümce tatmadığım bir meyveyi özledim.


Tenim bile gerçeğe bir kez dokunmamıştır,
Mısralar kulağıma bizzat okunmamıştır.

Kokladığım her çiçek kusurluydu. Pek yazık!
Hayattan ne aldım ki? Biraz pul biraz azık…

Nimet bile külfeti getirdi peşisıra,
Her ölümün ardından hep bana geldi sıra.

El açtıklarım kendi dertlerine düştüler,
Bahçemde kırlangıçlar pürüzlü ötüştüler.

Bir sabah uyandım ki değerlerim müntehir,
Büyüklük ülküsünü atiye ettim tehir…

Bugüne kapkaranlık, iç ışığı tükenmiş,
Bölük pörçük bilgiler: Vatanım Ötüken’miş…

Kırık dökük anılar: Hükmetmişim dünyaya,
Kesik kesik kesitler: Buyruk vermişim aya…

Bile, Nice milletler diz çökmüşler önümde,
Yükseklik tahayyülü pusu atmış gönlümde.

Fakat bunlar izlerdir silinmeye yüz tutmuş,
Mazinin derununda unutulmuş, unutmuş…

Hatırladıkça bir dem, şiddetle irkilirim,
Tek ay yükseldiğinde geleceği bilirim.

Varlığım, vücuduma hapsolmuş bir gerçektir,
Hayalim gerçeğimi -gün gelip- geçecektir…

3 responses to GERÇEKLİK VE KEHANET

  1. Emine Pisiren said on 03 Eylül 2010

    Türlü çirkinlik gördüm bu dünyada; gözledim…
    Ömrümce tatmadığım bir meyveyi özledim.

    Tenim bile gerçeğe bir kez dokunmamıştır,
    Mısralar kulağıma bizzat okunmamıştır.

    Kokladığım her çiçek kusurluydu. Pek yazık!
    Hayattan ne aldım ki? Biraz pul biraz azık…

    Nimet bile külfeti getirdi peşisıra,
    Her ölümün ardından hep bana geldi sıra.

    El açtıklarım kendi dertlerine düştüler,
    Bahçemde kırlangıçlar pürüzlü ötüştüler.
    ***

    Düşündüren, sorgulatan dizelerinizi bir kaç kez dikkatle okudum şairim.
    Yaşam penceresinden baktığımızda, sanki bir şeyler eksik kalmış, yaşanmamışlık hissedilirken, bir diğerlerinin yaşamlarındaki eksiklikle, ruhun sancısını hissediyor insan…
    Ve pişmanlığın yüküyle, acı aynı anda ruha mayalanmış gibi…
    Aynı zamanda; gözlerim finale dokununca, anladım ki ruhsal anatominizi, şu an ki varlığınızın rengini, felsefi çizmişsiniz şiir tualine;
    “…Varlığım, vücuduma hapsolmuş bir gerçektir,
    Hayalim gerçeğimi -gün gelip- geçecektir…”

    Beğeniyle okuduğum bu değerli emeğinizi, bizimle paylaştığınız için teşekkür ederim şairim.
    Yüreğinize sağlık.
    Sevgi ve ışıkla

  2. Hilâl Erboyacı said on 03 Eylül 2010

    Kokladığım her çiçek kusurluydu. Pek yazık!
    Hayattan ne aldım ki? Biraz pul biraz azık…
    …………………………..
    Kırık dökük anılar: Hükmetmişim dünyaya,
    Kesik kesik kesitler: Buyruk vermişim aya…
    …………………………..
    Varlığım, vücuduma hapsolmuş bir gerçektir,
    Hayalim gerçeğimi -gün gelip- geçecektir…
    ……………………………..
    Değerli Umut Salih TİRYAKİOĞLU, deruni bir musikinin bir ud sesiyle yanıyan tınısıydı kulağımda kalan. Bir iç çekişti şiirin bitimi. Hani ‘Olur ya, neden olmasın?’ dedirten…

    Çok kutluyor, hala şiirin etkisinde saygı ve selamlarımı gönderiyorum..

  3. Gülay GÖKTÜRK said on 03 Eylül 2010

    GERÇEKLİK VE KEHANET

    şiiriniz bütünüyle mükemmel
    kıyamadım dizelerin sesine
    haykırsın istedim gün gelip geçmişlere
    emeğinize sağlık saygı selamlar
    ışığınız sönmesin

Yorum yaz

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.