Kaldırımlar /2

zaman su gibi sürüklüyor hicran yüklü gemilerini

kaldırımlar taşıyor bütün yükün ağırlığını

yol onun meydan onun her şeye dair her şey onun

köprüler yatağı tin onun tinerci onun

ha bir de evsiz barksız gariban onun

kaldırımlar ! ateş cemberinin ateşle dansı batağı

zaman kaldırımlara gebe bırakılmış sancılı

kaldırımlar ise zamanın eskiz süpürgecisi

ne ucube bakış fahişesi ne ermişliğin yap bozları

hesab sorulan çığlıkların hava parası

kaldırımlar ! gecenin kırmızı bandrol taksisi

kenar taşına kıvrılıp çakıl taşını yastık yaptığı

gençliğin kayboluş hesabına saklandığı örtü

hey Ali ve Alejandro Ayşeler

gözlerine rimel sürmüş akıyor maskesi

vicdanı yüklü sızlıyor oda soruyor ben kimim

ne ermişi ermiş ne berdüşü berdüş

ne aptalı aptal ne abdalı abdal

ne dönmelerki dönme egosu travesti

kaldırımlar ! kurumuş vicdanların kitapsızı

yeniden kara bir asfalt değişimin pisti

pelerini sihirli giysi yaması gidişat zifti

hey hatki bir çığlık duyulur kalp k_arası

gören vurdum duymaz geçiyor bin çığlık

her durakta gülümsüyor her durakta el sallıyor

son durak deviriyor domino taşları

kaldırımlar ! deli köyün yüzsüz hammalı

örtün örtün aman rahat olun tıkayın kulakları

geleçege bırakmayın beyaz mavi yeşil reklerimi

bırakmayın kaldırımlara taşıyın hokkabazlara

sanmayın büyüdükçe dünyada kalır bu düzen

sanmayın hesap içinde kalır çirkefliğin yüz karası

sanmayın hep böyle kalır kaldırımlar yarası

kaldırımlar ! üzerinde vicdan vebali taşıyan ayak izleri

Gülay GÖKTÜRK