BELKİ BEN İSTANBUL’UM

Bir gün Galata Kulesi`yim
Bir gün Boğaz`da yaldırdayan yakamoz
Martıyım bazen deniz mavisinde kanatları ıslak
Yalılara selam duran kaptanım yolcu vapurunda İstanbul`un

Bir Cuma sabahı Sultan Ahmet`te şırıldayan şadırvanın sesi
Surlarda gizlenen tarihin izleriyim
Can veren askerlerin kılıçlarının ışıltısıyım
Bir 29 Mayıs günü 1453 yılında
İstanbul`a giren neferlerin ayak tozlarıyım belki de

Bir gün Beykoz Çayırında bir çiçek
Kalamış`ta huzur bekleyen bir aşık olurum
Haydarpaşa`da bir yolcu bekleyen
Yaşlı bir insanım belki de
Gurbet diye sılasından çıkıp
Umutlu bir hüzün ile İstanbul`a ayak basan
Bir işçinin çilesiyim

Bir sanatçıyım bir ressamım
Beyoğlu`nda tramvayı resmeden
Veya Üsküdara gider iken
Sevdalının bulduğu mendilim
Ayrılığın gözyaşlarını saklayan

Belki ben İstanbul`um
Uzun çağlar boyunca yaşayan
Belki hiç yaşlanmayan
Belki de güzelliği yaşanamayan