Babam Rahmetli Ahmet TOMBUL’a
Ağu 9, 2010 at 14:19 Kategori: Şiir Yazan: Dursun TOMBUL
O sabah vakti,
Ezan sesi ile
Ruhunu teslim ederken
Yüce ALLAH’a,
Ilık rüzgarlara
Kanat takıp,
Uçup gittin
Dönülmez diyarlara.
Nice 11 Şubatlar
Geldi-geçti.
Nice
Elem, keder, gözyaşı
Kapımızı tıkladı.
Nice acılarla boğuştum.
Hiçbiri
Asla Seni unutturamadı.
Torunum Ahmet METE’yi
Şevkat, sevgiyle koklarken;
Senden önce
Ölen çocukların
Aklıma geldi.
Yaşam, seviler, renkler;
Senin yokluğunda
Anlamsız birer bilmecedirler…
Bir bakmışız şu fani ömür;
Hızla seyri sefa eylemiş ahir zamana…
Geldik, gidiyoruz bu fani dünyadan.
İşte budur, asıl elle tutulan!
Gerisi laf-ı güzaf.
***
Kefenin cebi var mı, diye soranlara,
Yoktur, ama bizi takip edecek,
Peşimizden koşa koşa gelecek,
Kıyamette ve sırat köprüsünde,
Başımızın üstünde bize eşlik edecek olan,
Bir iyilik bir de kötülükle anılacağız geriden,
Yanımızda götüreceğiz işte budur asıl olan.
***
Bir bakmışız şu fani ömür;
Hızla seyri sefa eylemiş ahir zamana…
Geldik, gidiyoruz bu fani dünyadan.
İşte budur, asıl elle tutulan!
Gerisi laf-ı güzaf.
Emine Pişiren/Edremit-Akçay
***
Değerli Şairim, Dursun Tombul,
Rahmetle anıyor, yattığı mekan CENNET olsun, babanızın ve ölmüşlerimizin…
Emeğinize teşekkürler.
Sevgi ve ışıkla