Affedersiniz, Bayanlar Baylar

Maskelerinizin rengi çok güzel nereden alyorsunuz nerede satılıyor rica etsem söyler misiniz?

Affederiniz; az evvel şarkı armağan ettiğiniz aşıklar sevip de karşılık bulamayanlar, sevmeyi bilmeyenler, kader mahkumları bunlardan hiçbiri değilim ben.

Affedersiniz; yaşadığınız dünyada sebepsiz çıkardığınız savaşlara yanan ormanlara bitmiş insanlığınıza içim acıyor… Acılarımı ve gözyaşlarımı içime akıtıyorum…

Geriye dönüşüm kutunuzdan geçmişinizi görebilirmiyim?

Affedersiniz; buraya iki nefes arası geldim mümkünü varsa misafiriniz olabilirmiyim?

Affedersiniz; bütün resimler gülümsüyor ağlayan çocuk resimlerini nereye sakladınız? Sahi siz nerden geldiniz? Bu fotoğraf makinasını nerden aldınız,bende resmedebilirmiyim kendimi size hatıra kalır.

Affedersiniz; sizin yanınızda kendimi sade bir insan görmemden ziyade kendimi zavallı gibi hissediyorum sevgi yüklediğim kalplerden nefret dönüşümü alıyorum hanginiz isbaat edebilirsiniz yalan olduğunu?

Hangi ışıklı reklamlarınızda boy gösterisi yaparsınız beni?

Affedersiniz; yazdığınız şiir, hikaye, mektupta ben ve O kelimelerinden başka bir şey yazmadığınızı söylemek zorundayım okuduklarımdan bir şey anlamadım, Özür dilerim!

Duygularınızı yüz yüze daha anlaşılacak hale getireceğinize inanıyorum. Dil kalemden daha güzel duyurmazmı sesini? “Ama,” sizde O cesaret yok! Görüyorum.

Affedersiniz; kentinizde maskelerinizin rengine kanıyorum gökkuşağında dahi olmayan renkleriniz var; nasıl buluyorsunuz sorabilir miyim? Fazlanız çok fazla bana da verebilir misiniz? “Ama,” karşılığında size verbilecek bir şeyim yok sevgiden başka kabul edermisiniz? Verirseniz renklerinizden birazcık bana bir dünya çizeceğim sizlere içinde sevgi, mutluluk, kardeşlik, barış olan. Gelir misiniz?

Yalnız yaşamak zor iki nefes arası: Öğrenirsem sizin kadar oynamayı beni de alırmısınız maskeli balonuza bir kavalye bulabilir miyim dansıma?

Modaya uymak zorunda mıyım beni de alsanız aranıza… Sahi, maskenin fiatı kaç para?