BU KAÇINCI…

Bu kaçıncı bahar, kaçıncı yeniden canlanma doğada… Bıkmadan ölüp sonra dirilmek…  Kaçıncı dal budak sarış, filiz veriş, yapraklanış, çiçek açış… Bu kaçıncı meyve, sebze sunuş biz vefasız ve sevgisiz insanlara… Bilmiyorum bilemiyorum. Bilmek de istemiyorum.

Bu gün yaş kemalini bulmuş, beden sonbaharın yaprakları gibi sararmaya, büzüşmeye ve rengini kaybetmeye başlamış… Bu beden, kaç mevsim direndi, kaç mevsim giyindi ve soyundu onu da bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum. İstemiyorum, çünkü geçen günlerin bir anlamı kalmadı  [Devamini Oku →]

Umurlarına sürüldüm  gayrı  nadasta değilim. Uzak kaldığın  her ana,
karbon monoksiti  bol  özlemler  yolluyorum. Sen Aşık  Veysel’in seline  yakınsın, biraz beni oku  rüzgardan.
* Tetik  düştü  düşlerime. Sezalandım  bir  kere .

 -Ruhumun  düşlerine  balonlar uçur.  Gözbebeklerine kadar   kafiyelensin  sevgin.
Henüz,  rüştünü  kazanmamış  geleceğimize  tarih ek.Arşivlerine al en yeni beni.
- Korunaksız  uzaklarda  üşüyorum.  Karar ile kararan  arasındayım.  
-Soruşturmalar açıyorum    sen ile  illa sen arasında. Bunca imkansızın sızısında  sonrasını çağıran  her şeyde kalakalıyorum. Paslanmış  yürek  tasımı  her dem kalaylıyor sevgin.

- Dibi tutmuş   karamsarlığın  yara adasında   yarim  [Devamini Oku →]

Anılar kovalar bizi
Kaçamayız bu sıra dışı takipten…
Ne kadar istesek de unutamayız paylaştıklarımızı
—son siqaramızı, qülüşlerimizi, sonsuz bakışmalarımızı…
Ayrı yerlerde olamayız mutlu…
Silemeyiz sevqimizi…
‘ßir’ oldukça biz
Yaşarız birbirimizi…
Doğarız sönmeyen küllerimizden…
Ateş buluruz daimi…

[Devamini Oku →]

Son defa baksam gözlerine
Dalsam ruhunun seyrine
Son defa olsam yanında
Doysam aşkının huzuruna
Ama ‘ama’larla kilitlenmiş cesaretimle
Olmaz birlikte
Ne ilklerin büyüsü
Ne de sonların doyumsuzluğu
Çıkamayız bu sonsuzluk yolculuğuna
Dayanamayız ‘hoşça kal satırları’na
Ulaşamayız birlikteliğin doruklarına
Ne ilk ne de son defa
Ayrı ayrı rüyalarla
Uyanamayız aynı masala
Yan yana aşk olmaz
ßu ayrılık fermanında
hoş gelmenin ilk tadına doyamadan
hoşça kal son defa.*

[Devamini Oku →]

ßak olmadı yine

Doğmuyor sensiz gece sabahına

Dilimdeki heceler hep sende

Gözlerim pencerede gelirsin diye

Kalemim senin etrafında

Dönüp duruyor çaresizce

Ama gelme!

Öldürmüyor yokluğun

Sadece tatlı bir işkence

Dokunan her günün bitişinde

[Devamini Oku →]

pamuk ipliğine bağlı şu fani yaşam…

öyle hassas ki en ufak bir dalqınlık yeter ellerinden kayıp qitmesine…

öyle sessiz ki karşına dikilip elveda der en ummadığın anda..

hiç ummadığın anda terkeder seni…

derinden acıtmak isterse eğer en sevdiğinden sınar seni-en acımasız şekilde..

bizse en çürük dalında tutunmaya çalışıyoruz-qözüne qirmeyi çabalıyoruz en ağır hallerde..

[Devamini Oku →]

Bir hikâyeye başladım;

Ansızın başlar her şey,

Umulmadık bir anda…

Yavaş, ama emin adımlarla gider gibi gözükür hikâye…

Öyle ki pembe bulutlarla örtülüdür gerçekler,

Yaşanacaklar…

Farkındasızlık,

Kendini kandırmaca,

Minik bir çocuğun hayallerinden de saf ümitler…

Aslında zemin iyi atılmamıştır

Ya da yanlış zamanda yanlış yerde

Belki de yanlış kişiler…

Ve artık mutsuz sona yaklaşım…

Açıkça belirtilmese de-tek taraflı yıkılış…

Hep mutlu sonla bitecek değil ya!

[Devamini Oku →]

Zaman kokusunun üzerimize sindiği bir anda karşılaşsak birgün

Tozlu raflardaki hayallerimizin saydam kalemlerle işlendiği kitabın sayfalarında seni ararken çıksan karşıma

Unutsak geçen zamanı

Gelecek bir anda silinse

O anda kalsak

Hissetsek birlikteliği doya doya

Kah dudaklarda kah parmak uçlarında

Biz’e doya doya meydan okusak zamana

[Devamini Oku →]

Karanlığa bürünmüştü tüm şehir

Her şeyi yerinden söküp götüren asi fırtına

Gözyaşlarını boşaltan siyah bulutlar

Bu depresif çerçevede ego peşinde silahlı kötü adamlar

Ellerindeki kanlı makinaları dolaştırıyorlardı şehirde

Pembe düşlerle sonlarına toplanan masumluk abideleriyse bir umut peşinde

Beyaz güvercini huzura,saf mutluluğa salıverdiler

Mavi özgürlüğü,sevinçli barışı yeniden sarmak için

Samimi gülüşleri için

[Devamini Oku →]

Ben sustum

Sen sevdin suskunluğumu. . .

Sen sustun

Ben daha da sevdim özlemlediğim varlığını.

Konuşmayı denedik

Daha da sessizleştirdik-‘biz’siz bıraktık suskunluğumuzu.

Yuttukça sözcükleri

Benimsedik gözleri buğulu geceyi. . .

Ben engelledikçe sevgini

Siyaha büründü neşesi gözlerinin.

Unutma çabanda kabuğuna dönünce sen

Özletti samimiyeti kalbinin. . .

Benim her ‘eski’ye dönme atılımımda

Uzaklaştırdın beni

Uçtu ellerimden en değerlim-başka yalnızlıklara. . .

Onlara gülümsedi sıcaklığıyla. . .

Ve. . Bu gece. . .

Yeniden dedim

Son defa susmak istiyorum kalbine. . .

Sen de. . . Haklı olarak konuşturma sessizliğini dedin

Alışmaya çalışıyorken sensizliğin sesine

Susma.

Bitti son perde.

[Devamini Oku →]

…. Şehidim sol yanım ağrıyor

…. Sanmaki tek ben ağlıyor

…. Umudum toprağım vatanım

…. Bayrağım milletim ağlıyor

…. Ardından bakanlar sana emanet

…. Kafaret bedeller gen sana emanet

…. Aslanım Anafartalar / Türkoğlu Türk’üm Türk

…. Canlar sana kurban ağlıyor

-vicdansız hainler ne ederse kar Sayar
çakal salyasın akıtır sel Sayar
bebeleri öldürür puştoğlu piçsayar
kahbe kurşunları kendine vatan Sayar

saltanatın bitti çırpınışın yok
sana bu topraklardan geçit yok
Geber it sürüsü çıkışın yok

kırın kırın bütün kalemleri
atın atın asın asın Satılmış
hain conileri /

katiller nefes almasın
dalgalan ey Nazlı hilalim /

şehidim!
Kanin Yerde  [Devamini Oku →]

Ben
babamı palabıyıklı körüklü çizmesiyle sevmişim
elinde kahve fincanı
sigarasını tüttürürken
atarken adımını korkusuzluğunu sevmişim

ben
babamın sevgisini hecelere sıralamadan
tavırlarıyla hissettirmesini sevmişim
öfke duyduklarımı elinin tersiyle itip
dünyaya boşvermesini sevmişim

ben
babamın yemeğin tadına tuzuna bakmadan daha
eline sağlık demesini sevmişim
bir bardak suyunu
bir lokma ekmeğini dostlarıyla paylaşmasını sevmişim

ben
babamın komik hikayelerle insanları kahkahaya boğmasını
şarkılara dayanamayıp içmesini sevmişim

ben
babamın hiç durmadan çalışmasını
yorulmadan çalışırken gülmesini
toprakla kardeş olmasını sevmişim

ben
babamın bana güvenmesini
hatalarımı görmeyip, başarımı alkışlamasını sevmişim

ben babamı ne kadar çok sevmişim
ne kadar çok…
Ve öğrenmişim babamdan
adam gibi adam olmayı.

29/04/2010-ozan

[Devamini Oku →]