DENİZ’İN DİKENLERİ

DENİZ’İN DİKENLERİ

Kirpiklerin;
kömür karası kirpiklerin
saçaklarına değgin,yuvasına örülmüş
ikiz beyaz güvercin tüneyen, ela gözlerin
sıcağında yüreğinin
düşlerin mutluluğu
yumurtasında cenin
yalın sevgilerin ezeli soyluluğu
umutlar uçururcasına yelken açıyor sularda…

Gülümsedin;güneşi erittin
sevgi aktı yüzünden
kar topladı yüreğimde ellerin
baktığın an çivilendi
çerçevelendi gönlümde zaman…

Firuze kıvamındaki durgun nehir
alıp götürdü seni;ardından akan sular
hiç farkında değilsin
sarıp sarmaladı gölgeni
yalayıp sessizce yuttu girdabında
…
Deniz’e aktı sukunluğum
tatlı suların umutsuzluğu Arşipel’de mayalandı…
…
Gülümserken sen ılık ılık
bir kızı daha oldu denizin
çığlık çığlığa martılar kilitlendi gözlerine
kanat açarken
gökyüzünde bir doğumun muştusu
yıldızları yasa boğdu
bereketli yağmur bulutu…

-II-

Kirpi kirpi kirpiklenip
günışığıyla girdin yüreğime kıyısında o nehrin
deniz kestanelerinden bile yakıcıydı gözlerin…

Çiçeğe duran dallarında
ağdalı bir bahar gibi
sana bakan salkımsöğüt
yüzünü görse endamında
silip süpürecekti bastığın yerleri
tozun düşse suya
anında köpürecekti Akdeniz;mayalanıp sevdayla
serip dökecekti kıyılarına
sevilerini kollarında AFRODİT”in…
…
Uyanınca Kronos
elinde tırpan
düşlerinde intikam
acısında Uranos;hayalarını tutan
Gaia;
Gözyaşlarını tutamayan
yüreğinde dayanılmaz acısıyla
saldırırken arılar, çiçeğinin hasetinden
Deniz’i içmiş bülbüle döneceğim hasretinden…

Salkımsöğüt olta saldı sulara
misinasını saçlarından aldı
kargı değil
onparmağımı doladım; uladım birbirine
yüreğimi takıp çengeline
sevgimi bıraktım en derin yerine
avuçlarımda umman, uskurunda bir gemi
yala yut sevincimi, sen ye bu yemi
yılanbalıklarının göç mevsimi geldi mi
yüzerek geç o ” Deniz’i ”
o neh’ri emi?!

Yokluğun yürek sahrası
kirpiklerin deniz dikeni
yüreğimde bir sıtma nöbeti
değişik bir cins ”Malarya”
açıp kapadıkça gözlerini
beni kirpiklerinde ara
unutma yüreğimi dibinde suların;
Deniz dikenlerin içinde…

Şaban AKTAŞ
19.04.1997