Zaman/Kader Ferman Vermiyor
   

 zaman dur  biraz/geceler ne olur kararmayın
yıldızlar akmayın /yıllar yıllanmayın biraz
yollar ne olur uzamayın artık /ey kader!

 
 ”çıplak dağlar  ”gecelerim asi mavi/söz dinlemiyor
 zamanım durdursam/ kader ferman vermiyor
 göz bebeklerimden süzülen damla dağlar/ dinmiyor
kalbimden başka yerde aramadım/aranmıyor
 göz nuruyla işledim/ emek verdim/silinmiyor
 dağlar yanar/baharım gelmiş/zor yarim/nerdesin
 son şebim/ ömrüm şarabı /kızılcığım /benli misin
 ayaz yarim/boran yarim /aymaz yarim/zaman yarim

söz dinlemez kelimelerim/kalbim
”yıldızlar ” bir düşüm var /
 ”saklamayacağım ”

zaman yıllara meydan okuyor / akıyor siyah asi gece

yosun tutmuş özlemim yalnızlığa/hece hece
bak içine gör beni /saatler geçiyor yıldızları seriyorum
gölgesinde  [Devamini Oku →]

Oldum olası sevmem pazar günlerini.
Seven yürekler el ele sokaktan geçer,
Kıskançlığım tutar;
Sarmaş dolaş parklarda gezer,
Monalisa kafe de karşılıklı otururlar;
Birbirlerine manalı manalı bakarlar.

Oldum olası sevmem pazar günlerini.
Sanki işe gidecekmiş gibi erken kalkarım,
Daha gelmemiş olur bulmaca ekli gazeteler,
Açılmamış olur kasaplar, bakkallar,
Kapalı olur hastaneler, eczaneler,
Hepsinin ayrı ayrı nöbetçisini bulmalar.

[Devamini Oku →]

BU GÜNDEN HAZIR OL!

Ne yitirdiysek bu güne değin
Almalıyız hepsini bir bir geri;
Varsa birazcık bizde de beyin
Korkusuz yüyüyeceğiz
Ele ele, omuz omuza, ulusça
Üstüne üstüne ihanetin;
Seviyorsan yarini, yarını
Seviyorsan varını yoğunu
Yarınlarla bir tutuyorsan
Hem kızını hem oğlunu;
”Bana ne, boş ver!” diyemezsin
Yarını bu günden ellerinle kur
Gelecekse düşman bir gün
Ancak bu günden karşı konur!

Şaban AKTAŞ
31.01.2010

[Devamini Oku →]

DENİZ’İN DİKENLERİ

Kirpiklerin;
kömür karası kirpiklerin
saçaklarına değgin,yuvasına örülmüş
ikiz beyaz güvercin tüneyen, ela gözlerin
sıcağında yüreğinin
düşlerin mutluluğu
yumurtasında cenin
yalın sevgilerin ezeli soyluluğu
umutlar uçururcasına yelken açıyor sularda…

Gülümsedin;güneşi erittin
sevgi aktı yüzünden
kar topladı yüreğimde ellerin
baktığın an çivilendi
çerçevelendi gönlümde zaman…

Firuze kıvamındaki durgun nehir
alıp götürdü seni;ardından akan sular
hiç farkında değilsin
sarıp sarmaladı gölgeni
yalayıp sessizce yuttu girdabında
…
Deniz’e aktı sukunluğum
tatlı suların umutsuzluğu Arşipel’de mayalandı…
…
Gülümserken sen ılık ılık
bir kızı daha oldu denizin
çığlık çığlığa martılar kilitlendi gözlerine
kanat açarken
gökyüzünde bir doğumun muştusu
yıldızları yasa boğdu
bereketli yağmur bulutu…

-II-

Kirpi kirpi kirpiklenip
günışığıyla girdin yüreğime kıyısında o nehrin
deniz kestanelerinden bile yakıcıydı  [Devamini Oku →]

Aziziye’nin yası heyhat ne büyük hicran

Hamidiye tabyası süzer gönlümüze kan

Tarihin son çıkılan yokuşudur Erzurum

Dünyaya ferman ola kara budun baş eğe

Yiğide harman ola naramız çıkar göğe

Geçmişin geleceğe akışıdır Erzurum

Kan verilen bayrakta rengi solmaz ki alın

Bu mübarek toprakta yeri yoktur çakalın

Şîr pençeli kartalın bakışıdır Erzurum

Vur mehter dönsün devir sesin yükselsin fondan

Tanrı’m tarihi çevir başlasın sefer sondan

Türk’ün Ergenekon’dan çıkışıdır Erzurum

                                           Mehmet ÖZDEMİR 

[Devamini Oku →]