DAHASI YOK BUNUN
Ara 31, 2009 at 22:00 Kategori: Şiir Yazan: Fahrettin Donmez
—sevdiklerime-
*
Bu koca ömrümü verdim onlara
Bildim candan aziz ben unutuldum
Ömrüm yaşlı çiçek geldim sonlara
Dahası yok bunun artık yoruldum
*
Bu beden çekmiyor edayı nazı
Kırdım elimdeki şu koca sazı
Alnıma yazılan bu kara yazı
Dahası yok bunun candan vuruldum
*
“Bu can bedene yük”, “yazın” taşıma
“Kader bu” biline geldi başıma
Zehir katılınca yenen aşıma
Dahası yok bunun elden soruldum
*
Onlar ki başıma doluştuğunda
Sevenler yürekten öpüştüğünde
Bedenime kurtlar üşüştüğünde
Dahası yok bunun bilin duruldum
*
Kim ne derse desin sevdim onları
Her daim aydınlık olsun sonları
Güneşin yedi renk bütün tonları
Dahası yok bunun bilin kovuldum
*
Kırgın gidiyorum ben bu hayattan
Tad almadım ne tazeden bayattan
“Dönmez” dedikleri sahte soyaddan
Dahası yok bunun artık kurtuldum
*
Fahrettin Dönmez
sevdiklerime-
nazlanma mı okudum..,hiçlenişmi…son demmm gibi
fermanmı…emanmı..özür
yoruldum
vuruldum
soruldum
duruldum
kovuldum
kurtuldum
genede illaki sevgiyle aksın yüreğiniz..
saygılarımla..
İnsan yaşarken ruhunu ne çok ihmal ediyor…
İnsanlarla bir arada tükettiği “koca hayat” dediği ne hızlı gelip/geçiyor…
Bir sona yaklaştığını hissedince ruh, kah pişmanlık, kah keşkeler, kah belkiler ile geçen yıllarına hüzün biçiyor…
Ölümden öte bir yol var mı?
Yok, demek geliyor ama yüreğim engel oluyor…
Ne doldurduysak yürek kesemize ölümden öteye onu taşıyacağız bu kesin de…Asıl önemli olan ve ihmal ettiğimizi anımsamak en doğrusu değil mi?
Ruhumuz!…
Evet, ruhumuz…Ona ne çok hüzün baharatları tattırıyoruz…
Onu ne çok ihmal ediyoruz…
Hep karşımızdakilere öncelik tanıyıp, onu en sona atıyoruz…
Ve bir sona geldiğini hisseden bedendeki akıl “dahası yok bunun” bilincine varıp, ayırdediyor…
Bu dünyanın fani oluşunu hissettiren kaleminizle, bir sona varıştaki yansıttığınız hüzün dalgalarında buruklaştım şairim…
2010′da sağlıklı, mutlu geçmesini dilerken yüreğinize hüzünler konuk olmasın, kazanan hep sevgi olsun…
Teşekkür ederim emeğinize…
Sevgi ve ışıkla
Biz insanlar ne çok aynı şeyleri yaşıyoruz.Veren el alan elden üstün.Yürekte de bu böyle…
Duygularımıza tercüman olmuşsunuz.çok teşekkürler.Sevgi ve saygılarımla…