Can

… Can …

Özümden bir parçasın, söküp atamıyorum.
Rüyalarımı süsleyensin, çıkartıp atamıyorum.
Sen benim CAN ım olmuşsun, ben senin CANAN, nın.
Tenin toprak olsa da !..
Cehenneme gitsen, ateşin olurum.
Cennete ise huri ve gılmanın…
Toprak altında, üzerinde “toprağın” olurum.
Yağan yağmurun açan güneşin.
Boynuna sarılır, zehirli bir yılan;
Üzerinde zemheride açan, bir kardelenin,
Belki tomurcuklu gülün…
Hem de dikenin.
Söz verdim sana,
Hep sevecek, hep CANANIN olacağım.
İnan özümden bir parçasın söküp atamıyorum…