İLKBAHAR ESİNTİLERİ

Mini mini bebek yüzlü
rengârenk kırçiçekleri
çoğaltıyor yaşama sevincimi
şimdi mevsim bahar
bahar sensin ey sevgili

Hani o gülümseyişlerin var ya
ahlat dallarını sarıyor
çiçek çiçek bir imece türküsünde
harıl harıl sevdayla arılar
petek petek örüyorlar yüzünü

Papatyalar eflâun mor sarı
gün yüzünde görücüye çıkmış
soluklanıyorlar dağ havasında
besberrak çağlayan kar suları
aman tanrım bu ne güzellik

Çıldırıyor içimde tertemiz aşk
ne en küçük endişe yarından
ne de ölüm korkusu
içimde yalnızca sevinç ve umut
sonsuz bir yaşama tutkusu

Yine ayaklandı çiçekler
kankırmızı gelincikler
renklerine ne deyip geçemiyorum
dolu/dizgin bir ilkbahar
şahlanıyor yüreğimde aşk!…

Şaban AKTAŞ
04.04.2009

BOYNU BÜKÜK SEVDALAR

[Devamini Oku →]

KÂLBİN ZORU

Sabah arı duru güzel
Pencerenin nuru güzel
El bağlamış gül yüzüne
Sabahın mahmûru güzel

Sen de beni görür müsün
Haydi desem yürür müsün
Bir an için durur musun
Düşümdeki soru güzel

Düşün düşüne düşüne al
Yazına al kışına al
Al yazmayı başına al
Gir koluma yürü güzel

Anan vermezse kaçalım
Bir çift kuş olup uçalım
Gel bu elden tez göçelim
Bu da aklın zoru güzel

Dayanılmaz güzelliğin
Huyun suyun özelliğin
Hiç ben seni üzer miyim
Bir içim su peri güzel…

Şaban AKTAŞ
11.10.2007

[Devamini Oku →]

KAHVECİ GÜZELİ

dahaki gelişinde
ellerini de yüreğinde getir bana
sevgilerini eleyip gözlerinde
süzgecinden buğul buğul sun bana
süt misali yenice sağılan
ılık ılık kova kova
kar beyaz eriyen sımsıcak kollarında

gelişini bekleyen
basamak basamak
sevginle dolu sarmal merdiven
bastığın yerlerden kırlara doğru
deli fişek tay gibi körpecik kişnerken
dipdiri senliğin
bahar fideliğinde boyatan güzelliğin
filiz filiz
gözlerimde özlem sürgünüdür
her dem yeşil bir ilkbahar
her gelişin içimde gömülüdür

gözlerin köpük köpük
bir çift kahve fincanı
dağ gibi yüreğimde tutup ellerinle
çalar mısın o büyülü kutsal çanı
çın çın çınlasın titreten heyecanı

sen kahveci güzeli
ben elinde cezvesi
bir de ikimize kahve yapar mısın
içime gözlerini kahve diye  [Devamini Oku →]

KUŞLUK İLE İKİNDİ
Gittin,
savrulan başaklarda güneşin türküsü
düşlerine dalgın
edâsıyla salkımsöğüt, nazlı nazlı
salına salına, bakmadan ardına
estiği yöne rüzgârın…

Gittin,
kayboldu güneş
Haziran ortası bir sıcaklık kaldı senden
her sabah aşka uyandı dünya
tek kişilik bir hücreye kapandı yüreğim…

Gittin,
yıllardır karşımda aynı resim
ve aynı nehrin kıyısındayım
yosunlandı suya düşen her cisim
taşlaştı yüreğimde hüznüme gömülen Venüs…

Gittin,
böldün beni ikiye
yarısı sende kaldı dağ yüreğimin
v/oltasında mecnun
gezer dağları bağrıyanık…

Gittin,
umarsız kaldım kapılarda
avlusuna gülün, ağlamadan
açılmıyor gökyüzü
yüreğim tutuklu, seni sevmekten sanık…

Gittin,
kar yağıyor düşlerime, yüzümde nefesin
derin bir vadide uğulda/yan bir nehir
gül donuyor,
bülbül yanıyor içinde aynı kafesin…

Gittin,
sen kuşluk vaktindesin, ben ikindisinde  [Devamini Oku →]

BİRLİKTEN GÜÇ, DİRLİK DOĞAR

Avrupa bize dost değil
Düşman gözüyle bakıyor
Amerika emperyalist
Düşmana arka çıkıyor

Amerika kıstırıyor
Her fırsatta susturuyor
Vuruyor, kan kusturuyor
Bütün dünyayı yakıyor

Düşmansa yurduna giren
Önce özgücünle diren
Çalmaya başlarsa siren
Mehmetçik süngü takıyor

Dört nala geldik Asya`dan
Ural,Altay, Kafkasya`dan
Çıkmaz akıldan dosyadan
Bozkurt dağlara çıkıyor

Ergenekon şanlı destan
Binbir selam eşten dosttan
Bozulmaz bağ ile bostan
Bağlarımız gül kokuyor

Yol gösterdi Bozkurtumuz
Yere gelmedi sırtımız
Susmaz ki bizim türkümüz
Dağlar eriyip akıyor

Ata`mızın izindeyiz
İlkesiyle ezilmeyiz
Saf tutmuşuz bozulmayız
ATA`m bize can katıyor

”Demirciler demir döğer ”
Türk oğlu Türk Türkü över
Hain bakan varsa eğer
Uzanmış yerde yatıyor

Birlikten güç, dirlik doğar
Mehmetçik düşmanı kovar
Döker denizlerde boğar
Türk  [Devamini Oku →]

DÜDÜKLÜ TENCERE

Bir zamanlar pişendim
Oysa şimdi pişiren
Soyup, doğrayıp sözcükleri
Bir bir yüreğine düşüren…

Buharlı tren mi geçiyor
Yoksa gözleri mi sevdiğimin
Otuz yıl önceki vagondaki pencere
Tren değil; düdüklü tencere!

Sesine düşüp yüreğimin
Ne de çabuk pişivermişsin
Sanki tuzun az gitmiş
Hasretinse biber ekmiş…

Öğrendim aşk neymiş;
Yemeden pişirdiğin yemeği
Soğuyana kadar değil
Ölümüne aç beklemekmiş…

Şaban AKTAŞ
08.10.1999

[Devamini Oku →]

GÜNEŞTE KASIRGA

biliyor musun
aklımdaki seni çoktan geçti şiirlerin
bilinmeyenlerin bilinmeyeni
iks üssü en, karesi kökü sen
kim bilir ne kadar güzelleştin
ölüm çukurlarına döndü gözlerin
mermer beyaz heykellerin
el değmemiş, en güzel büstü sen

her gün güneş göğsümde yeni bir gül
yazdan güze geçti günler
büyüdü ellerin; yaprak yaprak eylül/de/sen

ölü beyaz güvercinlerle çoğaldı bulutlar
güz yağmurlarıyla çilendi umutlar
bir güney iline gideceğini söylemiştin
aklımın köşesinden bile geçmezdi
gidip de dönmiyeceğin
bir kasırga koptu güneşte ansızın
sevda yangınlarının ortasında
çöktükçe çöktü, iliklerime işledi sızın

haziran”dan sonra temmuz”u sorma bana
kül oldu zaman
küçüldü dünya cam bir kavanoz kadar
akvaryum bekçisi gibi dikildim  [Devamini Oku →]

İKİ SES BİR NEFES

Biliyor musun sevgilim, seninle ben acep neyiz
Sen ipeksen ben böceğim, bal ile petek gibiyiz

Şarkı söyler tatlı diller, sesine karışır sesim
Yanıp tutuşurken eller, aşkınla dolar nefesim

Sevip okşarken tenini, ne çok mutlu zaman geçer
Gör dünyanını her halini, döner devran canlar uçar

Teninde koku sıcaklık, başka hiç bir tende yoktur
Kar beyaz gül bu ne saflık, bende yoksa sende çoktur

Yokluğun özlem doldurur, yanar kâlbim için için
Varlığın yüzü güldürür, derinden sevdiğim için

Elmalı şeker değildir aşk, yala yala sapı kalsın
Gönülde bir yıkılmaz köşk,  [Devamini Oku →]

YANGIN KOYLARI

Güneş gemileri ateşe verir dağların sırtında
Doru bir taya binercesine iner suya
Yunuslar sağrısında getirir beni
Gecede uçan mavileri düşlerimden yetirirdim…

Neydi sudaki ateş ;
Yastık yastık uzanırken dalgalar
Sarılıp mehtapla tura çıkar gibi
Saçlarının buklelerinde yelkenli bir gemi
Yarışırken yunuslarla
Ağlarda yemdi kulak memelerin…

Açılıp saçılmış midyelerde incili küpeler
Uzanıp giden köpüklü kumsalların süsü ,
Başlar ama bitirilemez
Ayışığında suların öyküsü…

Kuma gömülen, dibe çöken
Deniz üstü şamandıralar
Karabataklar, uçanbalıklar ; ah hayli kalabalıklar
…
Al işte, yelken indirip sulara demir atma zamanı
Şarap içip , izmarit * tutarak ağartmalı tanı …

Şaban AKTAŞ

(*)İzmarit; aynı zamanda bir balık  [Devamini Oku →]

YİTİK MARTI

Aşkın güvertesine bağlar saçların beni
Güney rüzgarları eser yüzünde
Yelkenleri şişirir gözlerinin meltemi
Akdeniz mavisiyle dolu /öyle engin
Yol alır yüreğimde bir gemi…

Gülüm desem ,boynunu büker dalında çiçek
Havalanır hüzün kuşları;parçalı bulutlu yürek
Bir martıyı yitiririm çığlık çığlığa her sabah
Yüzündeki çiy damlası oysa seni güldürecek…

Yalnız ada(m)ın kıyılarında
Yedi renkli balıklar yüzer şimdi
Yüreğime demirlemiş gemileri batırırım
Yangın koylarını tutuştururken akşam güneşi…

Dört,üç,iki,bir,bir,bir;sıfıra bir var her an
Dönüşünü beklerken uçup giden martının
Yerinde sayar zaman;pimi çekilmiş yürek
Sıkıca sarıl bana,ölmeyi istemiyorsan…

Şaban AKTAŞ-05.05.2001

Düşlük Dergisi Antalya,yayınlanmıştır.

[Devamini Oku →]